برداشت اما اين خيانت را بر او عيب گرفتند و گفتند اين اولين خيانتى بود كه در اسلام رخ داد .
حركت عبد الملك بسوى عراق
وقتى عبد الملك عمرو بن سعيد را از ميان برداشت بسوى عراق رفت و در قرقيساء زفر بن حارث پيشواى طايفه قيس را كه طرفدار عبد الله بن زبير بود محاصره كرد ، زفر تسليم عبد الملك شد و با او بيعت كرد و نزاع قيسان و يمينيان پايان گرفت و همه پيرو عبد الملك شدند ولى كينه ديرين را فراموش نكردند و همين كه فرصتى بدست مىآمد آتش دشمنى ميانشان فروزان ميشد .
حزب زبيريان
بيشتر مورخان پنداشتهاند كه حزب زبيرى از سال 63 هجرى كه عبد الله بن زبير در مكه كسان را ببيعت خود خواند پديد آمد .
اما به نظر ما هستهء اين حزب پس از قتل عثمان و قيام طلحه و زبير بر ضد على بن ابى طالب بوجود آمد ، زيرا چون عثمان در اثناى محاصره عبد الله بن زبير را بر خانه خويش گماشت عبد الله اين كار را نشان لياقت و كفايت خويش دانست و پنداشت شايسته خلافت نيز هست . مؤلف عقد الفريد گويد : " عثمان عبد الله بن زبير را به هنگام محاصره به حفظ خانه خود گماشت از اينرو مدعى خلافت شد . " بنا بر اين اين زبير از آن هنگام در انديشهء خلافت و بانتظار فرصت بود .
بدوران خلافت على نيز ابن زبير خود را سزاوار خلافت مىدانست و براى تحقق هدف خويش ميكوشيد ، على كه از هدف وى خبر داشت درباره او به زبير گفته بود :
" ما تو را از بنى المطلب مىشمرديم تا پسرت بزرگ شد و ميان ما تفرقه انداخت " ابن زبير براى تقويت گروه طلحه و زبير و عايشه سخت مىكوشيد و دست و زبان اين حزب بشمار بود . وى در خانهء عايشه بزرگ شده بود و عايشه ميخواست او را بخلافت برساند .