بر سپاهش دست يافته « مراغه » را بگرفته بر « اروميه » افزود .
در اين سال سيف الدوله با گروهى انبوه از غازيان بر شهرهاى روم يورش برده كشت ، روستاها سوزانيد ، دژها بگشود و آثارى بزرگ از اين دست ، در آنجا بنهاد . اسيران مرد و زن فراوان بياورد . يورش او تا « خرشنه » پيش رفت اما چون خواست باز گردد روميان راه تنگهها بر او بستند . پس از كوشش فراوان او توانست با سيصد غلام بگريزد و ديگر يارانش تلف شدند ، يا كشته ، يا به اسيرى رفتند ، همهء گنجينهها ، انبارهاى سلاح و خواربار او به دست دشمن افتاد . از بزرگانى كه همراهش بودند حامد بن نمس و موسا بن « سياكان » و قاضى ابو حصين * كشته شدند . مسلمانانى كه همراه او براى غزا بيرون آمدند سىهزار بودند . ولى اهل « طرسوس » كه از راه ديگر بازگشته بودند سالم ماندند .
دليل سالم ماندن مردم طرسوس و بيچارگى سيف الدوله :
سيف الدوله مردى بود خودپسند كه نمىخواست بشنود ، دو كس بگويند ، او رأى ديگران را به كار بسته است . هنگام بازگشت ، طرسوسيان كه فهميده بودند ، راه بسته است به او پيشنهاد كردند كه با ايشان عقبنشينى كند ، ولى او لج كرد و نپذيرفت و مسلمانان را به كشتن داد ، دارائى خود و غلامانش را نيز از دست بداد .
در اين سال ابو الفتح معروف به ابن ابو العربان برادر عمران شاهين [ 1 ] از برادرش بترسيد و با خانواده و فرزندانش به واسط آمد و در ذى قعده اماننامه دريافته ، به بغداد آمد و از معز الدوله ديدار كرد .
در اين سال نيز ابو الفضل عباس بن حسين شيرازى [ 2 ] دختر [ 3 ] وزير ابو محمد
هامش
[ ( 1 - ) ]M: - خ 6 : 160 .
[ ( 2 - ) ] صاحب تكمله آرد : در اين سال ابو احمد شيرازى [ خ 6 : 112 و 124 ] دبير مستكفى باللّه به شيراز رفت و عضد الدوله او را پذيرفته يك اقطاع صد هزار درمى با يك دژ به پسرش ابو الفضل واگذار كرد .
[ ( 3 - ) ]M: نام اين دختر در پانوشت خ 6 : 343 « زينت » آمده است . او در سال 362 ه - . درگذشت ( خ 6 : 397 ) .