تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الحجاز في صدر الإسلام ( حجاز در صدر اسلام ) ( فارسى ) — صفحة 91

مساهمون:

ص٩١
اما اشعر را به سبب كثرت درختانش به اين نام خوانده‌اند ( اشعر - پرمو ) . اشعر در جنوب اجرد است . آب در آن از سر كوه به سوى ينبع جريان دارد . قومى از مزينه در آنجا زندگى مىكنند . در جانب جنوبى آن خشكرود روحاء است .

بواط

بواط ميان خشكرود اجرد و اشعر است . در شمال اشعر . در آنجا دو كوه است كه سرهاشان جدا ، ولى از ريشه يكى هستند . ميان آن دو گردنه‌اى است كه پيامبر - ص - در غزوه ذو العشيره از ينبع از آن عبور كرد . « 1 » بواط نزديك رضوى است و از مدينه چهار منزل دور است ، از آن جهينة است . در جانب غربى آن بنى دينار و بنو الربعه - از جهينه - زندگى مىكنند . روياروى وادى بواط مبكث است كه از اجرد جريان دارد .

دو حوره و ظلم

از خشكرودهاى اشعر دو حوره است ؛ يكى شامى و ديگر يمانى . اين دو از آن بنى كليب بن كثير و بنى عوف بن وعل هستند و اين دو ( هر دو ) از جهينه‌اند . حوره بريده‌اى است در وادى . در حورهء شامى منزلى است از آن عبد الملك بن مروان كه آن را ذو حماط گويند ؛ زيرا در آن موضع درختان حماط ( انجير كوهى ) مىرويد . محمد بن جعفر طالبى به هنگامى كه به ميان بنى دينار مىآمد ، در آنجا منزل مىكرد . بكرى منطقهء حوره را به تفصيل بيان كرده و گويد : در نزديكى حورهء شامى چاه حراض است . اين چاه از آن عمران بن عبد الله بن مطيع بوده و در همان نزديكى ، چاه ديگرى است به نام حريض ، از آن بنى ربعه . در آن آبى است گوارا كه همگان را سود بخشد . در نزديكى حريض ظلم است : آبى از آن بنى حارث . بنى حارث
هامش
( 1 ) - بكرى ، ص 154 و سمهودى ج 2 ، ص 311 .