مشجر ميان ثاجه و حوره است و آن از واديهاى قبليّه است . ميان فرش و فريش جارى است مشجر آبى است از آن جهينه در جنب مشجر و نيز در آنجا خشكرودى است در ناحيه فرش موسوم به جريب . « 1 »
واديهاى اشعر
از واديهاى غربى اشعر كه به دريا مىريزد ، عباثر است . اين وادى در قرن چهارم از آن بنى عثم از جهينه بود . در آن راهى است كه به ينبع مىپيوندد . سمهودى گويد : عباثر واديى است از اشعر . ميان نخل و بواط . در آنجا نقبى است كه به ينبع مىرسد . « 2 » از آن بطنى از جهينه . موسى بن عبد الله بن حسين آبى در آنجا پديد آورده و آنجا را خريده است . « 3 »
ديگر از واديهاى غربى اشعر نملى است و آن در ينبع مىريزد . در آنجا دو چاه است موسوم به صريح ؛ يكى از آن بنى زيد بن خالد حرامى و ديگرى از آن كلبيان . سمهودى از اصمعى روايت كند كه نملى كوههايى است و در اطراف آن كوههايى است پيوسته به آن . همه سياه و نه چندان بلند . از آبهاى نملى خنجره و ودكاء است . « 4 »
در پايين دست نملى بليد است و بليده . در آنجا دو آب است از بنى عبد الله بن عنبسة بن سعيد بن عاص .
سمهودى گويد كه آن نزديك فقيره است كه از آنجا گندم رياضى به مدينه برند . بليد از آن فرزندان على بن ابى طالب - ع - بود و بخشى از آن متعلق به سعيد بن عاص بود . از واديهاى اشعر طاس است ، كه در صفراء مىريزد از آن بنى عبد الجبار كلبى است .
هامش
( 1 ) - بكرى ، ص 1182 و سمهودى ج 2 ، ص 368 .
( 2 ) - بكرى ، ص 157 .
( 3 ) - سمهودى ، ج 3 ، ص 342 .
( 4 ) - سمهودى ، ج 2 ، ص 342 .