باب نبعهها خفاف بن ندبه گويد :
عشقت ديارا ببطن النباع كه مراد همان نبعههايى است كه ياد شد .
6 - در صفحهء 220 گويد : وادى ترعه به اضم رسد از سمت قبله . و در صفحهء 270 گويد : « زبير بن عقبه گويد : در باب ترعه بشر السلمى گويد :
أرى أبلى احست نحن لقاحها * بترعة ترجو أن أحل بها إبلا
7 - در صفحهء 220 از سيلهاى عين ابى زياد به اضم ياد مىكند كه : « اين سيلها به وادى نقمى مىرسند » و در صفحهء 384 گويد : « در آنجا كه از واديها سخن مىگفتيم آورديم كه « سيل عين ابى زياد در غابه به وادى نقمى مىرسد » . زبير بن عقبه از عمر بن عبد الله بن معمر روايت كند كه نام نقمى نقمى نيست بلكه نقمان است ؛ يعنى به صورت تثنيه . نام او در نخست عرس بود . دو تن از اعراب به سوى قوم خود رفتند و بازگشتند در حالى كه به مقصود خود نرسيده بودند . آن دو مرد را نقمان گفتند و آنجا را نيز بدين سبب نقمان ناميدند .
از اين افزودههايى كه سمهودى در پايان كتابش آورده و ما آنها را نقل كرديم ، معلوم مىشود كه آنچه در صفحهء 210 ، 211 ، 220 كتاب خود از عقيق حكايت كرده ، به صورت اختصار است از جمله آنكه شعرها را حذف كرده است و مىافزايد كه از كتاب العقيق از زبير بن بكّار اماكنى را در عقيق ياد مىكند چون روضة العقيق در صفحهء 854 از جلد دوم و منيره در صفحه 673 از جلد چهارم و نسر در صفحهء 780 همان جلد و حال آن كه سمهودى از آنها ياد نكرده است و اين نيز دليل ديگرى است كه سمهودى سخن زبير را خلاصه كرده است ولى باز هم جزما نمىدانيم كه چه چيزهاى ديگرى را حذف كرده است .
سمهودى به آن قسمت از عقيق كه از نزديك مدينه مىگذرد توجه خاص نشان داده و دربارهء آن به تفصيل سخن گفته است و از اقطاعات و شوارع و قصرها كه در آنجاست ياد كرده و شعرهاى بسيارى را ، كه در آنها ذكر آن آماكن آمده ، نقل نموده است كه جمعا 22 صفحه از جلد دوم را ( يعنى از صفحه 188 تا 210 ) در برگرفته است . سمهودى منابع نوشتههاى خود را ابن زباله ( صص 187 ، 188 ، 190 ، 199 ، 206 ، 208 و 209 ) و ابو غسان ( ص 187 ) و ابو العباس العراص ( ص 187 ) و ابن شبّه ( صص 187 ، 190 ، 191 ، 206 ، 209 ) و هجرى ( صص 188 ، 199 و 200 ) و عياض ( ص 189 ) و مطرى ( ص 189 ) و مجد ( ص 195 ) و اسدى ( ص 195 ) و زبير ( صص 188 ، 190 ، 194 ، 196 ، 200 ، 208 ) معرفى كرده است .