عبد الله بن زبير را سه خانه بود در يك صف ، در قعيقعان آنها را سراهاى زبير مىگفتند .
عبد الله بن زبير آنها را از آل عفيف بن نبيه سهمى از فرزندان منبّه خريد . در آنجا خانهاى بود كه آن را دار الزّنج مىگفتند . زيرا ابن زبير را بردگان سياه بود كه در آنجا مىزيستند . در بزرگترين خانهها چاهى بود كه عبد الله بن زبير حفر كرده بود . و در آن راهى بود به جبل احمر و قرارة المدحى . پايينترين خانه در قعيقعان از خانههاى ابن زبير خانهاى بود كه محلهء بنى مرتفع كه از سويقه كشيده شده بود به آن پايان مىيافت . گويند كه آن محله از آل نباش بن زرارهء تميمى شوى خديجه بود . بعضى از اهل علم گويند كه اين محله از آن ابو الحجاج بن علاط سلمى بود . نزد او زنى بود به نام فاطمه دخت حارث بن علقمه بن كلدة بن عبد الدار كه او را جبرا از آنجا بيرون كردند و خانهاش را گرفتند . « 1 »
در سويقه سراى الحبشى بود كه به عبد الله بن زبير تعلق داشت . « 2 »
در نزد سويقه سدى بود كه عبد الله بن زبير ساخته بود ، هنگامى كه خانههاى خود را در قعيقعان بنا مىكرد تا سيل را از خانهء حجير بن ابى اهاب و غير آن باز دارد . اين سيلبند پايينتر از سيلبندى بود كه بين خانهء عفيف و محله آل مرتفع بسته شده بود . در سمت شمال مسجد الحرام ، خانهء جحش بن رئاب بود . ابو سفيان هنگامى كه بنى جحش با رسول خدا - ص - به مدينه مهاجرت كردند آن را مصادره كرد . اين خانه سپس به يعلى بن منبّه تعلق گرفت . و هنگامى كه يعلى خانههاى خود را تقسيم مىكرد ، عثمان بن عفّان آن را گرفت و به پسر خود ابان داد . از آن پس آن را سراى ابان بن عثمان گفتند . ابان هنگامى كه به حج يا عمره مىآمد در آنجا زيستن مىگرفت .
پشت خانهء ابان بئر جبير بود و نزد آن بئر علوق و مسجدى كه آن را عبد الله بن عبيد الله بن عباس بن محمد بنا كرده بود .
پيوسته به خانهء جحش بن رئاب ، خانهء قومى از ازد بود كه قسرى آن را خريده بود و به دار قسرى معروف بود . سپس جزء صوافى شد .
در اين منطقه خانهء ببّه است و او عبد الله بن مطيع است و در جنب آن خانهء مراجل و خانهء سلمه .
هامش
( 1 ) - ازرقى 2 ، ص 205 .
( 2 ) - ازرقى 2 ، ص 205 .