از آن داخل مىشدند . آن را باب بنى عبد شمس هم مىگفتند . « 1 »
نزديك اين در ، خانهء شيبة بن عثمان است . پيوسته به مسجد الحرام . آنگاه كه ابو جعفر منصور و مهدى مسجد را توسعه دادند ، خانه شيبه در مسجد الحرام داخل شد . اين در جنب دار الندوه است و محلهء آل نافع خزاعى پيوسته به آن است . « 2 »
در طرف راست كسى كه از باب شيبه خارج مىشد خانهء ازرق بود . پيوسته به مسجد .
ابن زبير آن را خريد و نصف آن را به مسجد داخل كرد ، سپس مهدى عباسى به هنگام توسعهء مسجد ، باقى را ؛ همانگونه كه خانهء خيره را كه نزد خانهء ازرق و خانهء شيبه بود داخل در مسجد نمود . « 3 »
از جاهايى كه مهدى عباسى در گسترش دادن مسجد الحرام ، داخل در آن گرديد ، خانهء شوذب غلام معاويه بود كه جنب سراى بنى شيبه بود . خانهء عتبة بن غزوان كه بعدها به ليلى بن منبّه تعلق گرفت نيز به مسجد داخل گرديد .
نزد باب بنى شيبه خانهء غزوان بن جابر بود . « 4 »
در سمت شمالى سراى شيبه و دار النّدوه ، محله آل نافع بن عبد الحارث خزاعى بود .
پيوسته به اين خانهها و خانهء عبد الله بن مالك تا كوچهاى كه نزد سراى ام ابراهيم بود و مليحيان ساكنان خانهء ابن ماهان با آنان شريك بودند .
سراى ام ابراهيم را سراى اوس مىگفتند و نيز سراى سلسبيل . اين خانه در زقاق الحذّائين ( كوچه كفشگران ) بود ، ميان سويقه و مروه .
خذّائين مشرف بر منارهء چهارم بين مشرق و شمال است . همچنين مشرف است بر دار الاماره . « 5 »
نزد حذّائين دار الاماره است . آنجا در اصل سراى اسود بن خلف خزاعى بود سپس به طلحة الطلحات رسيد . آنگاه عبد الله بن قاسم بن عبيدة بن خلف خزاعى آن را به جعفر بن يحياى برمكى به صد هزار دينار فروخت و حمّاد بربرى آن را براى هارون الرشيد بساخت .
هامش
( 1 ) - ازرقى 2 ، ص 62 .
( 2 ) - ازرقى 2 ، ص 205 - 229 .
( 3 ) - ازرقى 2 ، ص 55 .
( 4 ) - ازرقى 2 ، ص 198 .
( 5 ) - ازرقى 2 ، ص 78 .