حماهاى رسول خدا - ص -
ياقوت گويد : الجام موضعى است از حماهاى مدينه . « 1 » بدون آن كه به موضع آن اشارت كند يا تفصيلات بيشترى بياورد .
در بعضى از كتب آمده است كه رسول الله فرمود : هيچ حمايى نيست مگر از آن خدا و رسول اوست . « 2 »
ولى رواياتى هم نقل شده كه پيامبر براى بعضى از اشخاص حماهايى قرار داده . مراد از آن حديث - به قول سمهودى - مىتواند اين باشد كه حماها از آن دولتها و واليان نيست بلكه از آن خدا و رسول او است .
نقيع
اصفهانى صاحب اغانى روايت كند كه عمرو بن سلمة بن سكن بن قريط اسلام آورد و اسلامش نيكو شد و نزد پيامبر آمد و از پيامبر خواست كه حماى ميان شعارى و سعديه را به او بخشد . سعديه آبى است از آن عمرو بن سلمه و شعارى آبى است از آن بنى قتادة بن سكن بن قريط . آن بقعه ، زمينى بود نه ميل طول داشت و شش ميل عرض . پيامبر - ص - آن زمين را به او داد . فرزندش جحوش آن را در حمايت خود گرفت .
گروهى از بنى جعفر بن كلاب آمدند و بدون اذن او ستوران خود را در آنجا چرانيدند چون پيامبر شنيد خشمگين شد و فرمان اخراج آنها را داد . « 3 » ياقوت همين مطلب را روايت كرده ولى به جاى « شعارى » ، « شقراء » آورده است .
ابن اسحاق از عبد الله بن ابو بكر روايت كند كه جرش نزد رسول خدا - ص - آمدند و اسلام آوردند . پيامبر چراگاهى را كه نزديك قريهء آنها بود به آنها واگذاشت .
ابو داود روايت كند كه هلال يكى از بنى متعان نزد رسول خدا - ص - آمد و عشر خرماى خود را آورد و از او خواست كه وادى سكبه را حماى او سازد . رسول خدا - ص - نيز
هامش
( 1 ) - ياقوت ، ج 1 ، ص 350 .
( 2 ) - الام ، ج 3 ، ص 270 و سمهودى ، ج 2 ، ص 424 و ابن حنبل ، ج 4 ، ص 71 ، 73 ؛ البخارى ، المساقات باب 11 .
( 3 ) - اغانى ، ج 20 ، ص 165 و سمهودى ، ج 2 ، ص 330 و ياقوت ، ج 3 ، ص 306 .