نيز كتاب نشوة النهار فى اخبار الجوار ، كتاب الصبوة ، كتاب اشعار الكتاب ، كتاب اخبار النّساء معروف به كتاب ابن الدكانى . و كتاب الغرر و منتهى الزهر و كتاب انس ذوى الفضل فى الولاية و العزل . .
676 - عبد الغافر بن اسماعيل بن عبد الغافر [ 1 ]
ابو الحسين فارسى ، محدث و مورخ . اديب و فاضل بود . در عراق و خراسان همانند او ديده نشد . وى سبط ابو القاسم قشيرى بود . ولادتش در سال 451 اتفاق افتاد و وفاتش در سال 529 . از شاگردان او امام ابو الفضل محمد بن احمد جارودى بود . او كسى است كه بر تاريخ حاكم ، از زمان وفات او يعنى از سال 405 ، ذيلى نوشته است . از ابو الحسن على بن فضال مجاشعى املا نوشته و نزد امام الحرمين جوينى آمد و شد داشته است . نسا و خوارزم و غزنه را ديد و از آنجا رهسپار لاهور شد . مردم تصانيف قشيرى را در نزد او مىخواندند . كتابهايى تصنيف كرد از آن جمله المفهم لصحيح مسلم و جز آن . .
677 - عبد الكافى هارونى يهودى [ 2 ]
وى خطى به غايت خوش داشت به شيوهء ابن بوّاب مىنوشت . بعد از سال 400 زنده بود . .
678 - عبد الكريم بن هوازن بن عبد الملك بن طلحه [ 3 ]
ابو القاسم قشيرى نيشابورى ، شيخ خراسان و استاد جماعت و مقدم طايفه . در شانزدهم ربيع الآخر سال 465 وفات كرد . او هنوز خردسال بود كه پدرش بمرد . در جوانى به تحصيل ادبيات عربى پرداخت . به مردم و اهل دنيا متمايل بود . بر ابو على دقّاق داخل شد ، حالات او را بپسنديد و مجذوب او شد و راه و رسم تصوف را از او و ابو القاسم فيروزآبادى بياموخت و نيز از شبلى و از جنيد و سرى و معروف كرخى و داود طائى و
هامش
[ 1 ] ابن خلكان 3 : 223 ، طبقات السبكى 7 : 171 ، تذكرة الحفّاظ : 1275 ، عبر الذهبى 4 : 79 ، البداية و النهاية 12 : 235 ، مرآة الجنان 3 : 259 ، الشذرات 4 : 93 ، ولادت او در سال 451 بود و از آثار اوست : مجمع الغرائب در غريب حديث .
در نيشابور وفات يافت . كتاب او السياق نام دارد در تاريخ نيشابور كه منتخباتى از آن باقى مانده .
[ 2 ] صفدى گويد شرح حال او را از ياقوت بر گرفته ( بنگريد به الضائع ، 97 ، رقم : 20 )
[ 3 ] تاريخ بغداد 11 : 83 ، الانساب ( القشيرى ) ، المنتظم 8 : 319 ، ابن خلكان 3 : 205 ، طبقات السبكى 5 : 135 ، النجوم الزاهرة 5 : 81 ، عبر الذهبى 3 : 259 ، تبيين كذب المفترى : 271 ، دمية القصر 2 : 993 ، البداية و النهاية 12 : 107 .