1079 - محمد بن عبدوس جهشيارى [ 1 ]
يكى از كاتبان و اخباريان و مترسلان بود . از آثار اوست : كتاب الوزراء و الكتّاب و كتاب ميزان الشعر و الاشتمال على انواع العروض . وى مردى فاضل بود و دست اندر كار كارهاى دولت . در بغداد به سال 331 وفات كرد . حاجب ابو الحسن على بن عيسى بن داود الجرّاح بود .
صاحب الفهرست گويد : جهشيارى تأليف كتابى را آغاز كرد كه در آن هزار افسانه از افسانههاى عرب و عجم و روم و ملل ديگر را گردآورد . هر خبرى قائم به ذات خود بود و به ديگر اخبار ارتباطى نداشت . وى افسانهگويان را گردآورد و از هركس بهترين افسانهاى را كه مىدانست بنوشت . همچنين كتب افسانهها و خرافات را بياورد و هزار افسانه گردآورد . من چند جلد از آن را به خط ابو طيب ، معروف به ابن اخى شافعى ، ديدهام . . . اما نسبت او به جهشيارى را سبب آن است كه پدرش در خدمت ابو الحسن على بن جهشيار ، سردار حاجب الموفق بود و از خواص او و نسبت از او گرفت . .
1080 - محمد بن عثمان بن بلبل [ 2 ]
ابو عبد الله لغوى و نحوى بود ، مصاحب سيرافى و فارسى . از او كتاب الحجة فى القراءات او را روايت كرد . ابن بشران آن كتاب را از او سماع كرد . نزد ابن خالويه درس خواند و در شعر و ادب براعت يافت . در روز جمعه هفت روز باقى مانده از ماه رمضان سال 410 وفات كرد . .
1081 - محمد بن عثمان بن [ 3 ] مسبح [ 4 ]
ابو بكر ، معروف به جعد شيبانى نحوى ، يكى از اصحاب ابو الحسن بن كيسان . از عقلاى فضلا بود و در نحو و لغت و ادب سر آمد .
از آثار اوست : كتاب الألفات و الناسخ و المنسوخ و كتاب معانى القرآن و كتاب القراءات و المختصر فى النحو و كتاب الهجاء و كتاب المقصور و الممدود و كتاب المذكر و المؤنث و كتاب العروض و كتاب خلق الانسان و كتاب الفرق .
هامش
[ 1 ] الفهرست : 141 ، الوافى 3 : 205 ، النجوم الزاهرة 3 : 279 .
[ 2 ] الوافى 4 : 84 ، بغية الوعاة 1 : 170 .
[ 3 ] م : مسيح .
[ 4 ] الفهرست : 90 و تاريخ بغداد 3 : 47 و الوافى 4 : 82 و بغية الوعاة 1 : 171 و انباه الرواة 1 : 269 .