1084 - محمد بن على بن احمد [ 1 ]
ابو عبيد الله حلّى ، معروف به ابن حميدهء نحوى . در لغت و نحو معرفتى تمام داشت . نزد ابو محمد محمد بن خشّاب بغدادى درس خواند و ملازم او بود تا در علوم عربيت براعت يافت . و كتاب الجمل ابو بكر بن سرّاج را شرح كرد و نيز اللّمع ابن جنى را و مقامات حريرى را . ديگر از آثار اوست : كتاب التصريف و الروضه ، در نحو نيز الادوات ، در نحو و كتاب الفرق بين الضاد و الظاء . تولدش در سال 486 بود و وفاتش در سال 550 .
از اوست :
سلام على تلك المعاهد و الرّبا * و اهلا بارباب القباب و مرحبا
و سقيا لربّات الحجال و اهلها * و رعيا لارباب الخدور بيثربا
و اصبو لربع العامرية كلّما * تذكّرت من جرعائها لى ملعبا
و لا همّ الّا دون همّى غدوة * اذا جرت النكباء او هبّت الصّبا
.
1085 - محمد بن ابى سارة على [ 2 ] و [ 3 ]
ابو جعفر الرّؤاسىّ ، برادرزادهء معاذ الهرّاء . او را به سبب بزرگى سرش رؤاسى مىگفتند .
در نحو امام و در عربى فرزانه بود . استاد ابو الحسن على بن حمزهء كسائى بود .
ابو محمد درستويه گويد كه ابو العباس يحيى ثعلب گويد كه نخستين كسى از كوفيان كه در نحو كتاب نوشت ابو جعفر رؤاسى بود . مىگفت : رؤاسى استاد كسائى و فرّاء بود .
ابو زكريا يحيى بن زياد الفرّاء گويد كه چون كسائى به بغداد رفت ، رؤاسى مرا گفت كه كسائى به بغداد رفت و تو از او شناختهترى . من به بغداد آمدم ، كسائى را ديدم . بعضى از مسائل رؤاسى را از او پرسيدم . جوابهايى داد به خلاف آنچه من مىدانستم . من به جمعى
هامش
[ 1 ] انباه الرّواة 3 : 185 ، الوافى 4 : 153 ، بغية الوعاة 1 : 173 .
[ 2 ] بغية الوعاة 1 : 109 .
[ 3 ] شرح حال اين مدخل در ذيل شمارهء 1030 نيز آمده است .