بر اهل ادب كه در همه موفق شده . ابو الفتح بن جنّى برخى از اخبار متنبّى را از او روايت كرده زيرا متنبّى به هنگام ورود در بغداد بر او وارد شد و تا زمانى كه در بغداد بود مهمان او بود . ابو عبد الله محمد بن نصر حميدى در كتاب خود جذوة المقتبس فى تاريخ الاندلس در شرح حال ثابت بن محمد جرجانى گويد : خبر داد مرا ابو محمد على بن احمد از ابو الفتح ثابت بن محمد جرجانى كه گفت : خبر داد مرا على بن حمزه ، ميزبان متنبّى - زيرا متنبّى در بغداد به سراى او فرود آمد - كه وى قصيدهاى را كه مطلعش اين است :
هذى برزت لنا فهجت رسيسا
براى محمد بن زريق ، مير آخور ابن زيّات صاحب طرسوس سرود و او ده درهم صلهاش داد . گويند شعرش نيكو بود و من نمىدانم نيكو بود يا زشت ولى بيشتر از ده درهم مىارزيد ، صلهء او بيست درهم بود . .
759 - على بن حمزهء اديب [ 1 ]
ابو الحسن ، مصنف الرسالة الحمارية . در سال 430 به دمشق آمد و در آنجا ابو الفتح صالح بن اسد كاتب را مدح كرد . ابو الحسن على بن عبد السلام صورى از او روايت كرده .
در طرابلس جهان را بدرود گفت . ابن عساكر اين چنين از او ياد كرده است . .
760 - على بن حمزة بن على بن طلحه [ 2 ]
خاندانش از رى بود ولى در بغداد به دنيا آمد و در آنجا زيست . به ابن بقشلان معروف بود . در مصر درگذشت . حافظ ابو عبد الله محبّ الدين محمد بن نجّار مرا خبر داد كه على بن حمزة بن طلحه در غرّهء شعبان سال 599 در گذشت و تولدش در سال 515 بوده است . ابو الحسن كنيه داشت و ملقب به علم الدين بود . در ايام مستضيء بالله حاجب الباب بود . به شام سفر كرد و سرانجام در مصر زيستن گرفت و در آنجا بمرد .
علم الدين خطى خوش داشت ، به شيوهء على بن هلال بن بوّاب . به ويژه خط مصاحف را نيكو مىنوشت ، چنان كه همتايى در ميان گذشتگان و متأخران نداشت . ازاينرو ، نام او را در اين كتاب آورديم . زمانى كه به مقام حاجب البابى رسيد در سخن گفتن به مغلق گويى و
هامش
[ 1 ] مصورة ابن عساكر 12 : 73 .
[ 2 ] شرح حال پدرش حمزة بن على در المنتظم 10 : 202 ، مرآة الزمان 236 - 237 آمده است .