حمزه او را گفت : شترت و دينارها از آن تو . اعرابى شتر خود و دينارها را برگرفت و بازگشت .
او را ارجوزهاى است به عدد آيات قرآن . و نيز از اوست [ 1 ] :
رمى رمضان شملنا بالتّفرّق * فيا ليته عنّا تقضّى لنلتقى
لئن سرّ اهل الارض طرا قدومه * فانّ سرورى بانسلاخ الذى بقى
.
722 - على بن احمد بن سيده [ 2 ]
ابو الحسن ضرير ( نابينا ) ، لغوى اندلسى . پدرش نيز نابينا بود . حميدى نام او را على بن احمد ضبط كرده . در كتاب ابن بشكوال ، على بن اسماعيل و در كتاب قاضى صاعد جيّانى در نسخهاى على بن محمد و در نسخهء ديگر على بن اسماعيل آمده است و ما قول حميدى را برگزيديم كه كتابش مشهورتر است . ابن سيده در اندلس به سال 458 در شصتسالگى وفات كرد .
قاضى صاعد جيّانى گويد : ابن سيده با وجود بهرهمندى فراوانش از ادب و زبان عربى در حكمت نيز سر آمد بود و در اين حوزه تأليفات فراوان دارد . در زمان او كسى به نحو و لغت برتر از او نبود و نيز در اشعار و ايام و اخبار عرب و آنچه متعلق به آنهاست دستى توانا داشت . وى از حافظان بود . او را در لغت تأليفاتى است از جمله : محكم و المحيط الاعظم ، كه آن را بر طبق حروف الفبا در دوازده مجلد مرتب كرده است و كتاب المخصّص ، كه مرتب بر ابوابى است چون غريب المصنّف و كتاب شرح اصلاح المنطق و كتاب الانيق فى شرح الحماسه ، در ده كتاب و كتاب العالم فى اللغه ، در حدود صد كتاب كه آن را از فلك آغاز كرده و به ذره پايان داده است و كتاب العالم و المتعلم در
هامش
[ 1 ] حاصل معنى : ماه رمضان جمع ما را بپراكند . اى كاش رخت برمىبست تا ما بار ديگر نزد هم گردآييم .
اگر همه مردم روى زمين را آمدنش خوشحال كند شادى من زمانى است كه اين روزهاى باقى مانده هم برود .
[ 2 ] جذوة المقتبس : 293 ( بغية الملتمس رقم 1205 ) ، طبقات الامم : 77 ، الصلة : 396 ، مطمح الانفس : 291 ، المغرب 2 : 259 ، انباه الرواة 2 : 225 ، ابن خلكان 3 : 330 ، عبر الذهبى 3 : 243 ، سير الذهبى 18 : 144 ، البداية و النهاية 12 : 95 ، مرآة الجنان 3 : 83 ، لسان الميزان 4 : 205 ، نكت الهميان : 204 ، بغية الوعاة 2 : 143 ، الشذرات 3 : 305 ، الديباج المذهب : 204 ، نفح الطيب 4 : 27 .