تخطي إلى المحتوى الرئيسي

معجم الأدباء ( فارسي ) — صفحة 565

مساهمون:

ص٥٦٥

ز

493 - زاكى بن كامل بن على [ 1 ]

ابو الفضائل معروف به مهذّب هيتى [ 2 ] قطيفى ، ملقب به اسير الهوى ، اديب و فاضل و شاعر بود آن هم شعرى لطيف و دلپسند . در سال 546 در گذشت . از اوست [ 3 ] :
عيناك لحظهما امضى من القدر * و مهجتى منهما اضحت على خطر يا احسن الناس لو لا انت ابخلهم * ما ذا يضرّك لو متّعت بالنّظر
و نيز گويد [ 4 ] :
ان مجّ فى الشرق من فيه الرّضاب ترى * من عرف ريّاه اهل الغرب قد سكروا شهود صدق غرامى فيك اربعة * الوجد و الدّمع و الاسقام و السّهر
هامش
[ 1 ] الوافى 14 : 163 ، الفوات 2 : 27 ، الشذرات 4 : 140 ، بغية الطلب ( زكار ) 8 : 3728 . [ 2 ] م : هبتى . [ 3 ] حاصل معنى : نگاه چشمان تو كارگرتر از تقديرند و دل من از آن دو در خطر افتاده . اى بهترين مردم اگر تو بخيل‌ترين آنها نيستى ، تو را چه زيان كه به نگاهى عاشقانت را بهره‌مند سازى . [ 4 ] حاصل معنى : اگر در مشرق از آب دهانش اندكى بيرون افتد مىبينى كه از نكهت دل‌پسندش مردم مغرب مست مىشوند . شاهدان راست گفتار عشق من چهارند : وجد و اشك و بيمارى و بىخوابى .