فاللّون لونى و الدّموع كادمعى * و القلب قلبى و السّهاد سهادى
لا فرق فيما بيننا لو لم يكن * لهبى خفيّا و هو منها بادى
و نيز گويد [ 1 ] :
اريقا من رضابك ام رحيقا * رشفت فلست من سكرى مفيقا
و للصّهباء اسماء و لكن * جهلت بانّ فى الاسماء ريقا
310 - حسن بن بشر بن يحيى آمدى نحوى كاتب [ 2 ]
مكنّى به ابو القاسم ، صاحب كتاب الموازنه بين الطائيّين . مردى نيك فهم و فرزانه بود .
در درايت و روايت ادراكى سريع داشت . او كتاب القوافى ابو العباس مبرّد را در سال 313 از نفطويه سماع كرد . خطش را بر كتاب تبيين غلط قدامة بن جعفر در كتاب نقد الشعر ديدهام ، اين كتاب را براى ابو الفضل محمد بن حسين بن عميد نوشته و بر او خوانده بود و در سال 365 خطش را نوشته بود .
ابن نديم در فهرست [ 3 ] ، كه آن را در سال 377 نوشته ، گويد كه او از مردم بصره بود و پندارم تاكنون زنده باشد . سپس كتاب القوافى مبرّد را به خط ابو منصور جواليقى ديدم كه در اسناد او آمده بود كه عبد الصمد بن حنيش نحوى آن را نزد ابو القاسم آمدى ، در سال 371 ، قرائت كرده . در تاريخ هلال بن المحسّن تنوخى آمده است كه در اين سال يعنى سال 370 حسن بن بشر آمدى در بصره از دنيا رفته است .
ابو القاسم المحسّن تنوخى گويد [ 4 ] كه ابو القاسم حسن بن بشر آمدى مرا حكايت كرد و او كاتب قضاى بنى عبد الواحد در بصره بود ، شعرى نيكو داشت و آگاهى وسيعى در ادب
هامش
[ 1 ] اين آب دهان توست يا شراب . آن را نوشيدهام و از مستى به هوش نمىآيم . باده را نامهايى است ولى نمىدانستم كه يكى از نامهاى آن آب دهان معشوق است .
[ 2 ] فهرست : 173 ، انباه الرّوات 1 : 285 ، الوافى 11 : 407 ، بغية الوعاة 1 : 500 ، اشارة التعيين : 87 ، روضات الجنّات 3 : 75 .
[ 3 ] الفهرست : 173 .
[ 4 ] نشوار المحاضره 1 : 89 و بنگريد به الانباه : 285 - 286 .