امداد شده از ناحيهء او است ، بنابر اين اگر كسى توانست نفس و فكر خود را از جميع كدورتها و تاريكىهاى معاصى پاك گرداند و انواع خيالات و اوصافى كه بر او عارض شده از خود دور نمايد و از وجه روح خود اين پردهها را بر گيرد و ساير حجابها را بكنارى زند ، مىتواند كه نور آنها صلوات اللَّه عليهم اجمعين را بشناسد ، و با اين معرفت ، روحش را با رواح آنها متصل كند و از نورانيت آنها كمك بگيرد ، در اين صورت است كه از شيعيان مقرب و نزديك آنها ، و در زمرهء اولياء آنان خواهد بود - خداوند چنين مقامى را نصيب ما و جميع اولياء مؤمن خود گرداند - و احتمال دارد كه مقصود از معرفت اسم اعظم ، همين باشد كه ما بيان داشتيم ، پس اگر وليى از اولياء به اين حقيقت معرفت پيدا نمود ، و در دعاهاى خود با چنين معرفتى به خدا توجه نمود ، خداوند دعايش را قبول ، و او را بخواسته اش خواهد رسانيد .
در بيان مطالبى راجع به بسم اللَّه
در اينجا لازم است كه بعضى مطالبى كه در مورد بسم اللَّه رسيده بيان شود تا مقصود بدان تمام شود .
در كافى از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه آن حضرت فرمود : اول هر كتابى كه از آسمان نازل گشته ، بسم اللَّه الرحمن الرحيم . بوده است ، و هر گاه آن را قرائت نمودى پس از اينكه استعاذه ننمودى باكى نداشته باش ، و هر گاه آن را قرائت نمودى آنچه بين آسمان و زمين است حافظ و سپر تو خواهد شد .
و صاحب تفسير قمى از امام صادق عليه السّلام روايت نموده كه آن حضرت فرمود : بسم اللَّه الرحمن الرحيم سزاوارترين سخنى است كه ميبايست بلند گفته شود و اين همان آيه اى است كه خداوند دربارهء آن