با فرزندان عمر بن عثمان از عربهاى حشم بنى تيغرين بود و ما به آن اشارت خواهيم كرد .
بنى عامر از تاساله و ملاته تا صيدور [ 1 ] يا كيدره - كوه مشرف بروهران - را در تصرف داشتند .
سلطان كه شهرها را در دست داشت از آن ميان كلميتو را به ابو بكر بن عريف به اقطاع داد و مازونه را به محمد بن عريف و ديگر ضواحى را نيز به آنان واگذاشت و آنان بر سراسر آن بلاد مستولى شدند . حتى نزديك بود كه به شهرها نيز دست اندازى كنند . آرى هر آغازى را پايانى است و لكل اجل كتاب و تا به امروز بر همان حالاند .
از بطون سويد بطنى است در نواحى بطحاء معروف به هبره . نسبشان به مهاجرين سويد مىرسد . اينان مىپندارند كه قوم مقداد بن الاسود هستند و با اين حساب خود را از قضاعه پندارند . از آن ميان جماعتى خود را از تجيب يكى از بطون كنده مىدانند . و اللّه اعلم .
از خاندانهاى كوچندهء سويد كه در طلب قوت در سير و حركتاند خاندانى است معروف به صبيح و نسبشان به صبيح بن علاج بن مالك مىرسد . ايشان را شمار و قوت است . هر گاه سويد در حركت آيند در حركت مىآيند و چون توقف كنند ، توقف كنند .
اما حارث بن مالك ، ايشان همان عطاف و ديالم هستند . موطن عطاف جانب جنوبى مليانه است و رياست كوچندگانشان با فرزندان يعقوب بن نصر بن عروه است چون منصور بن ابى الذئب بن حسن بن عياض بن عطاف بن زيان بن يعقوب و پسر برادرش على بن احمد و فرزندان ايشان . طايفهاى از براز ، يكى از بطون اثبج نيز با آنهاست . سلطان مالياتهاى جبل دراك و متعلقات آن از وادى شلب را به آنان اقطاع داده است . و ميان ايشان و موطن سويد و انشريش حايل شده است . رياست ايشان در خاندان ابراهيم بن رزق بن رعاية بن مزروع بن صالح بن ديلم است و در اين عصر با سعد بن عباس بن ابراهيم است . پيش از او به عهدهء عم او ابو يحيى بن ابراهيم بود . سلطان ابو عثمان به اشارهء عريف بن يحيى او را در بند كشيد و به اغراى او در زندان به هلاكتش رسانيدند .
در ميان ايشان بطون بسيار است . از آن جمله است : بنى زياد بن ابراهيم بن رومى و دهاقنه ، فرزندان دهقان بن حسن و بنى نزال بن حسن . و همهء اينها برادران ديلم بن حسن و عكرمه از بطن مزروع بن صالح است كه به عكارمه اشتهار دارند . شمار عطاف و ديالم از سويد كمتر است . و در فتنهاى كه ميان ايشان و بنى عامر رخ داد از ايشان جانبدارى كردند به سبب آنكه نسب به مالك مىرسانند و به آنان تعصب مىورزند و سويد كه در شمار افزونتر هستند بر آنان سرورى دارند . جولانگاه ديالم در صحرا از جولانگاه ايشان دور تر است . در محاذى مواطن ايشان از جانب ارتفاعات بطنى است از بطون حارث ، معروف به غريب . نسبشان به غريب بن حارث يكى از احيايى كه در آن مواطن فرود آمده است ، مىرسد . سلطان به هنگام
هامش
[ ( 1 ) ] در نسخهءB: هيدور .