انْظُرْ كَيْفَ ضَرَبُوا لَكَ الْأَمْثالَ .
براى مشركان بسيار گران بود كه بپذيرند محمّد صلّى اللّه عليه و إله پيامبر خداست و با زبان خدا سخن مىگويد . بنابراين ، مثلها براى او مىزدند ، گاهى او را ديوانه مىگفتند ، گاهى جادوگر ، گاهى كاهن و گاهى شاعر . آرى ، محمّدى كه برانگيخته شده تا اخلاق نيك را كامل كند جادوگر و ديوانه است ، چه رسد به ديگر پاكان و برگزيدگان ؟ چرا محمّد صلّى اللّه عليه و إله جادوگر و ديوانه است ؟ زيرا به حق سخن مىگويد و به سوى او ديگران را فرامىخواند و به خواستههاى باطلگرايان و شهوتهاى تبهكاران پاسخ نمىدهد و جز اين ، نه لشكرى دارد و نه ثروتى .
از اين سخنان ، چنين نتيجه مىگيريم كه مشاعر و احساسات غرضورزان و شهوتپرستان تنها در يك جهت منحصر و محدود مىشود كه آن را هواهاى نفسانى و منافع شخصى تعيين مىكند و تنها از لابهلاى آن ، مىانديشند و مىشنوند و مىبينند ، تا آنجا كه تمام وجود ايشان به هوسها و شهوتهاى نفسانى مبدل مىشود . و از اين جا مىتوانيم دشمنى آنان را با چيزى كه محسوس و آشكار است و نيز موضعگيرى آنان را در برابر راستگويان و اخلاصمندان در هرزمان و مكان ، توجيه كنيم . در نتيجه مىتوانيم به تفسير اين سخن خدا پى ببريم كه مىگويد : « خدا بر دلهايشان و گوششان مهر نهاده و بر روى چشمانشان پردهاى است » و نيز تفسير هر آيهاى را كه بدين معنا در سخن او آمده است پيدا كنيم .
فَضَلُّوا فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا .
يعنى آنان راهى به تكذيب حقطلبان پيدا نمىكنند ، جز دروغ ، بهتان ، گمراهسازى ، دشمنى ، توطئه ، خريدن انسانها و رشوه دادنها .