مىآيد . ( 11 )
چرا هنگامى كه آن بهتان را شنيديد مردان و زنان مؤمن به خود گمان نيك نبردند و نگفتند كه اين تهمتى آشكار است ؟ ( 12 )
چرا چهار شاهد بر ادعاى خود نياوردند ؟
پس اگر شاهدانى نياوردهاند ، در نزد خدا در زمرهء دروغگويانند . ( 13 )
اگر فضل و رحمت خدا در دنيا و آخرت ارزانىتان نمىبود ، به سزاى آن سخنان كه مىگفتيد شما را عذابى بزرگ در مىرسيد . ( 14 )
آنگاه كه آن سخن را از دهان يكديگر مىگرفتيد و چيزى بر زبان مىرانديد كه دربارهء آن هيچ نمىدانستيد ، مىپنداشتيد كه كارى خرد است ، و حال آنكه در نزد خدا كارى بزرگ بود . ( 15 )
چرا آنگاه كه اين سخن شنيديد نگفتيد : ما را نشايد كه آن را بازگوييم ، پروردگارا تو منزهى ، اين تهمتى بزرگ است ؟ ( 16 )
خدا شما را اندرز مىدهد كه اگر از مؤمنانيد ، بار ديگر گرد چنان كارى مگرديد . ( 17 )
خدا آيات را براى شما بيان مىكند .
و خدا دانا و حكيم است . ( 18 )
براى كسانى كه دوست دارند دربارهء مؤمنان تهمت زنا شايع شود ، در دنيا و آخرت عذابى دردآور مهياست . خدا مىداند و شما نمىدانيد . ( 19 )
چه مىشد اگر فضل و رحمتى كه خدا به شما ارزانى داشته است نمىبود ؟ و اگرنه اين بود كه خدا مهربان و بخشاينده است ؟ ( 20 )
واژگان
الافك : دروغ بزرگ .
العصبة : گروه .
و الّذى تولّى كبره : كسى كه بيشتر اين دروغ بزرگ را به عهده دارد .
أفضتم فيه : در آن فرورفتيد .
تلقونه : دريافت مىكنيد آن دروغ بزرگ را و برخى آن را از برخى ديگر نقل مىكنيد .
البهتان : دروغى كه آنقدر زشت است كه فرد مورد كذب را مبهوت مىسازد .
تشيع : منتشر شود .