يهود پيامبران را به ناحق مىكشتند كه برخى از اين آيات عبارتند از : آيهء 21 ، 112 و 181 سورهء آل عمران و آيهء 154 سورهء نساء . به علاوه ، تاريخ بشرى اعم از قديم و جديد ، از ستمها و تجاوزها بر پرهيزكاران و اخلاصمندان مالامال است . بنابراين ، چگونه ميان آياتى كه نشان مىدهد خداوند پيروان حق را يارى مىكند و آياتى كه از كشته شدن پيامبران خبر داده است ، مىتوان جمع كرد ؟
پاسخ : اوّلا ، سياق آياتى كه بر يارى كردن دلالت دارد نشان مىدهد كه اين آيات به برخى از پيامبران اختصاص دارد ؛ نظير نوح ، هود ، صالح ، لوط و محمّد . و به اين مطلب ، آيهء سيزدهم سورهء آل عمران اشاره مىكند : « خدا هركس را كه بخواهد يارى مىدهد » . آياتى كه ما اينك در مقام تفسير آنها هستيم نشان مىدهند كه مقصود از سخن خداوند :
« إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا » ،
حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله و اصحاب اوست ؛ زيرا آنان بودند كه تنها بر اثر گفتن
« رَبُّنَا اللَّهُ »
از خانههايشان رانده شدند .
در كتب صحاح آمده است كه اين آيات در هنگام هجرت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله از مكه به مدينه نازل شد .
ثانيا ، انسان حقگوى اخلاصمند از ياورى كه او را با دست يا مال و يا زبانش يارى كند بىبهره نيست و ما جامعهاى را سراغ نداريم كه تمام افرادش بر ضد كسى كه به حق و عدالت سخن مىگويد ، همدست شوند . البته ، هرچند بسيارى از حقگويان كشته ، اسير و رانده شدند ، لكن خداوند براى آنان يارانى عنايت كرده است كه مظلوميت آنان را اعلام مىكنند و عظمت ايشان را مىستايند و دشمنانشان را با حجتهاى كوبنده و دلايل قطعى محكوم مىسازند و اين امر ، يكى از جلوههاى پيروزى و يارى كردن است . جملهء
« إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ » ،
بيان علت براى اين سخن خداوند است :
« إِنَّ اللَّهَ يُدافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا » .
اين تعليل نشان مىدهد كه انسانى كه به خدا ايمان آورده ، بايد با تمام عوامل يارى دادن كه در اختيار دارد برادر مؤمنش را يارى دهد و كمترين مرحلهء يارى دادن آن است كه اگر كسى در حضورش از وى به بدى ياد كند ،