فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ * يُصْهَرُ بِهِ ما فِي بُطُونِهِمْ وَ الْجُلُودُ * وَ لَهُمْ مَقامِعُ مِنْ حَدِيدٍ * كُلَّما أَرادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْها مِنْ غَمٍّ أُعِيدُوا فِيها وَ ذُوقُوا عَذابَ الْحَرِيقِ .
پس از آنكه خداوند به خصومت مؤمنان و كافران اشاره كرد ، اكنون مىگويد : هركس كه به خدا ايمان آورد ، سرنوشت او رفتن به بهشت است و هركس به او كافر شود ، سرانجام به دوزخ مىرود و چه بد سرنوشتى است . دوزخيان لباسى از آتش بر تن مىكنند و بر سر آنان آب داغ ريخته مىشود كه پيه ، گوشت ، امعا و پوستها را آب مىكند و ستونهاى آهنين بر سر و تن آنها فرود مىآيند و آنان تلاش مىكنند كه از اين غم و اندوه رهايى يابند ، لكن گريزگاهى از فرمان و مشيت خداوند وجود ندارد . نظير اين آيه در آيهء 49 و مابعدش در سورهء ابراهيم ، جلد چهارم ، زير عنوان « جهنم و سلاحهاى جهنمى » بيان شد .
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ وَ لُؤْلُؤاً وَ لِباسُهُمْ فِيها حَرِيرٌ .
لباسهاى آتشين ، گرزهاى آهنين و آب داغ از آن كافران و بهشتهاى پرنعمت ، نهرهايى كه نوشندگان از آن لذت مىبرند ، لباسهاى ابريشم و زيورهايى از طلا و مرواريد از آن مؤمنان اخلاصمند است .
وَ هُدُوا إِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِ .
خداوند پس از بيان خوراكى و نوشيدنى آنان ، از سخنان ايشان ياد مىكند . سخن بهشتيان بهترين سخنهاست و برخى از آنها از اين قرار است : سپاس از آن خداوند . خدا را بخاطر نعمت و بركتى كه به ما عطا كرده ، سپاس مىگزاريم .
وَ هُدُوا إِلى صِراطِ الْحَمِيدِ .
مقصود از
« صِراطِ الْحَمِيدِ » ،
همان راه راستى است كه در دنيا از آن رفتند و از اين طريق به نعمتهاى آخرت رسيدند .
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ الَّذِي جَعَلْناهُ لِلنَّاسِ سَواءً الْعاكِفُ فِيهِ وَ الْبادِ .
مشركان قريش مردم را از گرويدن به اسلام و از حج و عمره