به « آلهة » برمىگردد و معناى آيه چنين است : مشركان به بتها پناه مىبرند ، درحالىكه اين بتها توان سود و يا زيان رسانيدن را حتّى براى خود ندارند ، چه رسد به اينكه ديگران را يارى كنند و پناه بدهند . در تفسير طبرى آمده است : مفسران در معناى يصحبون اختلاف كردهاند . او پس از آنكه ديدگاههايى را نقل كرده ، اين نظريه را پذيرفته است كه يصحبون به معناى يجارون است ؛ يعنى پناه داده مىشوند ؛ زيرا عرب مىگويند : أنا لك جار من فلان و صاحب ؛ من تو را پناه مىدهم و از فلانى جلوگيرى مىكنم . اين معنا با سخن خداوند همخوانى دارد كه مىگويد :
« وَ هُوَ يُجِيرُ وَ لا يُجارُ عَلَيْهِ » ؛
« 1 » به همهكس پناه دهد و كسى را از او پناه نيست .
بَلْ مَتَّعْنا هؤُلاءِ وَ آباءَهُمْ حَتَّى طالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ .
خداوند به اين گروه مشرك مهلت داد و زندگى آنان را به درازا كشانيد و بدينسبب ، آنان فريب خوردند و به سركشى و ستمگرى دست يازيدند و توجه نكردند كه خدا در كمين است و آنان را اندكاندك و از جايى كه نمىدانند هلاك خواهد كرد .
أَ فَلا يَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُها مِنْ أَطْرافِها أَ فَهُمُ الْغالِبُونَ .
اين آيه با تفسيرش در آيهء 42 سورهء رعد ، جلد چهارم بيان شد .
هامش
( 1 ) . مؤمنون ( 23 ) آيهء 88 .