تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 410

مساهمون:

ص٤١٠
است براى خردمندان . ( 128 ) اگرنه سخنى بود كه پروردگارت پيش از اين گفته و زمان را معيّن كرده بود ، عذابشان در اين جهان حتمى مىبود . ( 129 )

واژگان

الضنك : تنگ . أسرف : از حدّ فراتر رفت . أفلم يهدلهم : آيا برايشان بيان نكرد . النّهى : عقل‌ها . لزاما : لازم .

اعراب

« إمّا » دو كلمه است : « إن » شرطيه و « ما » زايده . « أعمى » حال از « ها » ى « نحشره » است . فاعل « يهد » محذوف است : أفلم يهد اللّه لهم . « كم » در محلّ نصب است به وسيلهء « أهلكنا » .
« أَجَلٌ مُسَمًّى »
عطف است بر كلمة :
لَوْ لا كَلِمَةٌ
وَ أَجَلٌ مُسَمًّى » .

تفسير

قالَ اهْبِطا مِنْها جَمِيعاً بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِنِّي هُدىً فَمَنِ اتَّبَعَ هُدايَ فَلا يَضِلُّ وَ لا يَشْقى .
ضمير « قال » به‌خدا برمىگردد و ضمير « اهبطا » به آدم و همسرش و مراد از
« بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ »
نسل آدم و ابليس است و مقصود از « هدى » فرمان و نهى خدا مىباشد . هركس كه از امر و نهى خدا پيروى كند ، از هدايت‌يافتگان در دنيا و از خوشبختان و آسودگان در آخرت خواهد بود . نظير اين سخن در آيهء 36 سورهء بقره بيان شد .
وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 410 | محمد جواد مغنية