واژگان
السّرى و الاسراء : اين دو واژه يك معنا دارند ؛ يعنى گردش در شب .
يبسا : خشك ، بدون آب . يابس هم به همين معناست .
الدّرك : دريافتن . مقصود آن است كه اى موسى ! از اينكه فرعون خود را به تو برساند ، مترس .
غشى : فروبرد ، پوشانيد . مقصود آن است كه آب آنها را فراگرفت .
أضلّ قومه : قومش را از راه رشد و هدايت برگردانيد .
الطّور الأيمن : در آيهء 52 سورهء مريم بيان شد .
المنّ و السلوى : در آيهء 57 سورهء بقره ذكر شد .
اعراب
« طريقا » مفعول « اضرب » و « يبسا » صفت آن است ؛ زيرا به معناى يابسا مىباشد .
« فيحلّ » منصوب است به « أن » كه در جواب نهى در تقدير است .
تفسير
وَ لَقَدْ أَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِي الْبَحْرِ يَبَساً لا تَخافُ دَرَكاً وَ لا تَخْشى .
فرعون بر لجاجت خود پاى فشرد و از خودخواهى و ستمگرى دست برنداشت . او موسى عليه السّلام را شورشى و معجزاتش را جادو مىخواند و در اين باره ، كسانى هم بودند كه او را پشتيبانى و يارى مىكردند : « مهتران قوم فرعون گفتند :
آيا موسى و قومش را مىگذارى تا در زمين فساد كنند » . « 1 »
فرعون تصميم گرفت موسى عليه السّلام را بكشد . بنابراين ، خدا به موسى عليه السّلام وحى كرد كه
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 127 .