تخطي إلى المحتوى الرئيسي

التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 308

مساهمون:

ص٣٠٨
نيست . ( 64 ) پروردگار آسمان‌ها و زمين و آنچه ميان آن دو است . او را بپرست و در پرستش شكيبا باش . آيا همنامى براى او مىشناسى ؟ ( 65 )

واژگان

الخلف : به فتح لام به معناى نسل شايسته و به سكون آن به معناى نسل ناشايسته و فاسد و در اين‌جا مراد معناى دوم است . گاهى هركدام از اين دو به معناى ديگرى به كار مىرود . الغىّ : زيان و به معناى گمراهى نيز به‌كار مىرود . العدن : اقامت . مأتيا : به معناى آتيا . اسم فاعل به صيغهء اسم مفعول آمده است . اللّغو : سخن زيادى و بيهوده . السّمى : همانند ، همتا .

اعراب

« إِلَّا مَنْ تابَ »
استثناى متصل از ضمير « يلقون » است . « شيئا » مفعول مطلق است .
« جَنَّاتِ عَدْنٍ »
بدل از الجنّة است . « بالغيب » متعلق به محذوف و حال از
« جَنَّاتِ عَدْنٍ »
است ؛ يعنى كائنة بالغيب . ضمير « إنّه » به اللّه برمىگردد . « سلاما » مستثناى منقطع است : و لكن يسمعون سلاما .
« رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »
بدل از « ربّك » و نيز جايز است كه خبر از براى مبتداى محذوف باشد ؛ يعنى هو ربّ السموات .

تفسير

فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضاعُوا الصَّلاةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ .
پس از آن‌كه خداوند به پيامبران پاك اشاره كرد ، اكنون به جانشينان شرارت پيشهء آنان اشاره مىكند