أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَ بُكِيًّا .
رازى و طبرسى مىگويند : مراد از
« النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ » ،
ادريس است ؛ زيرا وى پيش از همهء پيامبران مىزيسته و از نوح به آدم نزديكتر بوده است .
مراد از ( ذرية من حمل مع نوح ) ابراهيم عليه السّلام است ؛ زيرا او از فرزندان سام مىباشد .
مراد از ذريهء ابراهيم ، اسحاق و اسماعيل و يعقوب است . اسرائيل همان يعقوب است .
موسى ، هارون ، زكريا ، يحيى و عيسى عليهم السّلام نيز از جانب مادر ، از نسل ابراهيم مىباشند .
تمام اين پيامبران و ديگر كسانى كه خداوند آنان را هدايت كرده و براى نبوت برگزيده است ، بر اثر بيم از خشم و عذاب خدا ، در برابر او زارى و فروتنى مىكردند ، بهرغم اينكه آنان به خدا اخلاص داشتند و به فرمان او عمل مىكردند . بنابراين ، كسى كه با فرمان او مخالفت مىكند ، شايستهتر است كه از او بترسد و در پيشگاه او توبه كند .