زيور زندگى دنيا
[ سوره الكهف ( 18 ) : آيات 45 تا 46 ]
وَ اضْرِبْ لَهُمْ مَثَلَ الْحَياةِ الدُّنْيا كَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيماً تَذْرُوهُ الرِّياحُ وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ مُقْتَدِراً ( 45 ) الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِينَةُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ الْباقِياتُ الصَّالِحاتُ خَيْرٌ عِنْدَ رَبِّكَ ثَواباً وَ خَيْرٌ أَمَلاً ( 46 )
[ ترجمه ]
برايشان زندگى دنيا را مثل بزن كه چون بارانى است كه از آسمان ببارد و با آن گياهان گوناگون به فراوانى برويد . ناگاه خشك شود و باد به هرسو پراكندهاش سازد و خدا بر هر كارى تواناست . ( 45 )
دارايى و فرزند زيور اين زندگى دنياست و كردارهاى نيك كه همواره برجاى مىمانند نزد پروردگارت بهتر و اميد بستن به آنها نيكوتر است . ( 46 )
واژگان
الهشيم : گياه خشك و خرد شده .
تذروه : پراكندهاش مىكند .
اعراب
ابو البقاء در كتاب الملاء مىگويد : جايز است كه « اضرب » به معناى اذكر باشد و در نتيجه ، به يك مفعول متعدى شود كه عبارت است از : مثل الحياة الدّنيا . « كماء » متعلق به