:
گازانبر ، قيچى .
گداختن :
ذوب شدن .
گذار :
گذرگاه ، محل عبور .
گران باران :
آنان كه بار سنگينى با خود دارند و به كندى حركت مىكنند ( 359 ) .
گران جان :
سخت جان ، خشكرفتار ، كسى كه همنشينى با او نامطلوب باشد .
گران جانى :
تنبلى ، سستى ، ديرجوشى ، روحيهى عبوس داشتن ، مقابل سبك روحى .
گران خواب :
آن كه سنگين مىخوابد ، خوشخواب .
گردونساى :
ساينده بر گردون ، سر بر فلك ساينده ، بلند ، و الا .
گردون :
گردنده ، آسمان ، روزگار .
گرفتن ( - در گرفتن ) :
اثر كردن .
گرمرو :
تيزرو ، شتابان .
گره از دل گشودن :
عقدهى دل را باز كردن ، حرف دل را بر زبان آوردن .
گره به باد زدن :
كنايه از كار عبث و بيهوده كردن .
گرهگير :
گرهدار ، چيندار ، پرچين و شكن ، مجعّد .
گريوه :
گردنه ، راه دشوار ، كوه پست .
گسليدن :
جدا شدن ، جدا كردن ، بريدن .
گشاد :
( - گشادن ) ، گشايش ، فرج .
گلاله :
كاكل و گيسوى تابدار . كلاله نيز آمده است .
گل اندام :
داراى اندامى لطيف مانند گل .
گلبانگ :
آواز خوش بلند ، آواى دلنشين ، آواز بلبل ، نام آهنگى در موسيقى قديم .
گلبن :
گل بوته ، بوتهى گل .
گلبيز :
گل افشان . ( بيختن : الك كردن ، پاشيدن ، افشاندن ) .
گلچهر :
زيبا ، آن كه چهرهاش مانند گل زيباست .
نيز - اورنگ .
گل دسته :
دستهى گل .
گلرخ :
آن كه چهره به زيبايى و لطافت و رنگ گل دارد . زيبا .
گلريز :
نگارين ، زيبا ، پرنقش و نگار .
گلزار :
جاى پرگل ، گلستان ، گلشن .
گل سورى :
گل سرخ .
گلشن :
باغ ، بوستان ، گلزار .
گل عذار :
زيبارو ، گل چهره .
گل گشت :
گردشگاه ، جاى پر از گل و سبزه و خوشآبوهوا .
گل نار :
شكوفهى انار .
گنبد دوّار :
گنبد گردنده ، استعاره از آسمان .
گنبد مينا :
گنبد رنگين ، گنبد فيروزهاى ، كنايه از آسمان .
گنجنامه
، نامهى گنج ، نامه يا نوشتهاى كه مشخصات گنجى در آن نوشته شده باشد .
گنه فرسا :
فرسايندهى گناه ، آن كه گناه و خطا را مىزدايد و پاك مىكند ، مجازا بخشاينده .