[ برو زاهد به اميدى كه دارى ]
27 * [ 1 ] شماره مسلسل 638
برو زاهد به اميدى كه دارى * كه دارم همچو تو اميدوارى
بجز ساغر كه دارد لاله در دست * بيا ساقى بياور تا چه دارى
مرا در رشتهء ديوانگان كش * كه مستى خوشترست از هوشيارى
بپرهيز از من اى صوفى بپرهيز * كه كردم توبه از پرهيزكارى
بيا دل در خم گيسوى او بند * اگر خواهى خلاص و رستگارى
بوقت گل خدا را توبه بشكن * كه عهد گل ندارد استوارى « 1 »
عزيزا نوبهار عمر بگذشت * چو از طرف چمن باد بهارى
بيا حافظ شراب لعل كن نوش * چرا عمرى بغفلت مىگذارى
[ 447 بيا با ما مورز اين كينهدارى ]
28 شماره مسلسل 639
بيا « 2 » با ما مورز اين كينهدارى * كه حق صحبت ديرينه دارى
نصيحت گوش كن كاين در بسى به * از آن گوهر كه در گنجينه دارى
بفرياد خمار مفلسان رس * خدا را گر مى دوشينه دارى
و ليكن كى نمائى رخ برندان * تو كز خورشيد و مه آئينه دارى
بد رندان مگو اى شيخ هشدار * كه با حكم خدائى كينه دارى
نمىترسى ز آه آتشينم * تو دانى خرقهء پشمينه دارى
نديدم خوشتر از شعر تو حافظ * بقرآنى كه اندر سينه دارى
هامش
( 1 ) پايدارى - پابرجائى - دوام
( 2 ) در بعضى نسخ بجاى ، بيا ، بتا آمده است .
[ 1 ] پاورقى غزل 27 - اين غزل در سودى آمده است .