حرف « ظ » داراى 2 غزل
[ دل بىلبت از شراب بىحظ ]
1 * [ 1 ] شماره مسلسل 424
دل بىلبت از شراب بىحظ * من بىتو ز خورد و خواب بىحظ
گفتى كه ترا ز باده حظ نيست * چون تشنه بود ز آب بىحظ
در هجر تو دل ز من به تنگ است * من هم ز دل خراب بىحظ
از لعل لبت من شكسته * زين جان پراضطراب بىحظ
من بهر شراب مىدهم جان * حافظ بود از شراب بىحظ
[ ز چشم بد رخ خوب ترا خدا حافظ ]
2 * شماره مسلسل 425
ز چشم بد رخ خوب ترا خدا حافظ * كه كرد جمله نكويى بجاى ما حافظ
اگرچه خون دلت خورد لعل او ، بستان * بجاى او ز لبش بوسه خونبها حافظ
بزلف و خال بتان دل مبند ديگر بار * اگر بجستى ازين بند و اين بلا حافظ
بيا كه نوبت صلحست و دوستى و صفا * كه با تو نيست مرا جنگ و ماجرا حافظ
تو از كجا و اميد وصال او ز كجا * به دامنش نرسد دست هر گدا حافظ
چو ذوق يافت دل من بذكر آن محبوب * مراست تحفهء جانبخش غمزدا حافظ « 1 »
سحرگهى كه چو رندان بنالى از سر درد « 2 » * به كار من بكن آن دم يكى دعا حافظ
بيا بخوان غزلى خوب و تازه و تر و نو * كه شعر تست فرحبخش و غمزدا حافظ
هامش
[ 1 ] پاورقى غزل 1 - غزل فوق در يكتائى مندرج و مدعيست كه از حافظ نيست و نمىگويد از كيست .
( 1 ) در خلخالى و سودى بجاى اين بيت چنين آمده است :تو دلق شعبده پوشيدهاى برو زاهد * تو درد درد بنوشيدهاى بيا حافظ( 2 ) در سودى اين مصرع چنين است : بوقت صبح چو رندان بنال از دل و جان