روايت كردند كه روزى فرموذ كه در سنّ هفت سالگى در نماز صبح دايما
إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ
( 108 / 1 ) مىخواندم و مىگريستم ، حضرت حق تعالى به من تجلّى كرد ، چنانك بيخوذ شذم ؛ هاتفى آواز داذ كه جلال الدين مجاهده مكش ، بعد ازين مشاهده شذى ؛ عاقبتالامر بشكران آن عطيت بر موجب متابعت ا فلا أكون عبدا شكورا چندانى رياضت و مجاهدها فرموذ كردن كه مجاهدات مجاهدان عالم و سلوك ملوك امم در جنب آن نيّر ذرّهء و در پهلوى آن محيط قطرهء بيش نبوذ
L
( 29 ب )
/ 5 - 12 / حضرت شيخم بهاء ولد . . . ادهم است : سلطان العماء بهاء ولد . . . بكرّات و مرّات ميان اصحاب كبار مىفرموذ كه خذاوندگار من از نسل بزرگ و از اصل أصيل عاليست و ولايت او با اصابت ؛ چه ماذر بزرگوار ايشان دختر مولانا شمس الدين سرخسى بوذ كه چندين پارهء كتب تصنيف كرده است كه هيچ ائمّه در خواب نديذه است . . . و ماذر حضرت بهاء ولد دختر محمّد خوارزمشاه بلخ بوذ و والدهء حسين خطيبى جدهء بهاء ولد دختر سلطان بلخ ابراهيم ادهم بلخى بوذه است ( 28 ب - 29 آ )
77 / 1 - 3 / حضرت . . . نموذ : در دوم سال يا سوم سال بجانب