سوار شذ و از حضرت چلبى عابد « 1 » عذر خواهان التماس همّت كرده روانه شذ و آن روز پنجشنبه بوذ ، روز دوشنبه خبر رسيذ كه در دهان خوذ زخم تير بىرحم خورده از جهان تبرّا جسته تير را پاى خوذ زذ إلى رحمة اللّه تعالى
شعر ( رمل )
باخوذى با بىخوذى دوچار زذ * با خوذ اندر ديذهء خوذ خار زذ
اى زذه بر بىخوذان تو ذو الفقار * بر تنِ خوذ مىزنى آن هوش دار « 6 »
حمله بر خوذ مىكنى اى ساذهمرد * همچو آن شيرى كه بر خوذ حمله كرد « 9 »
همچنان ازين معنى آن معلوم شذ كه از مردان حق اعراض كردن و بر اقوال و افعال ايشان اعتراض نموذن نامباركست و خطر عظيم دارذ
شعر ( رمل )
بشنويذ از من حديثِ بىغرض * از خطر پرهيز آمذ مفترض
هامش
( 1 ) عابدB: -ZK( 6 ) [ سطر 6 - 9 ] با خوذى . . . هوش را :NM، ح 4 ، ص 403 / 2137 - 2138 ؛AM، ص 379 / 13 - 14 .
( 9 ) حمله بر خود . . . كر :NM، ج 1 ، ص 81 / 1323 ؛AM، ص 35 / 26 .