بسوى بگشهرى سفر كرد و چند روزى آن جايگاه اقامت فرموذ « 1 » ؛ مرحوم ولد اشرف رحمه اللّه از حدّ بيرون بندگيها كرد ؛ همچنان روز جمعه در زاويهء مبارك جمعيّتى عظيم بوذه جماعت اكابر جمع آمذه بوذند ؛ از ناگاه حضرت چلبى فرموذ كه مسكين شيخ على ما از عالم فانى بجهان باقى سفر كرد ؛ اصحاب سر نهاذند كه مگر كسى خبرى آورده است ؛ فرموذ كه ديذم دو شخص « 6 » غيبى جنازهء او را مىبردند و چون معاودت افتاذ نقلش در همان ساعت بوذ كه فرموذه بوذ
شعر ( رمل )
شيخ كو ينظر بنور اللّه شذ « 9 » * از نهايت و ز نخست آگاه شذ « 14 »
در درونِ دل در آيذ چون خيال * پيشِ او مكشوف باشذ سرِّ حال « 15 »
« 8 / 85 » الحكاية « 11 » : همچنان بندهء خاكى روايت مىكنذ كه روزى حضرت چلبى با اصحاب « 12 » شهر لاذيق به ديذن ولد علىشير امير گرميان رفته بوذ و او با لشكرى انبوه در صحراى علم الدين بازارى فروذ آمذه خيام زذه بوذند ؛ همانا كه استقبال حضرت چلبى كرده عزّت عظيم نموذه و لطفها كرد ؛ چون اصحاب به تلاوت قرآن و تقرير معارف شروع كردند ، مذكور از غايت بله و كمال سفه تغافل نموذه « 16 » به غلامان خوذ مشغول شذ ؛ از آنك مردى بوذ ترك و بىتكلّف و از عالم اوليا
هامش
( 8 / 85 )Z268B246 بK635 - 389636 ،II , H؛ 410 ،II , T( 1 ) فرموذZK: فرمودهB( 6 ) شخصBK: شيخZ( 9 )aشدBZ: شذه بودK( 11 ) الحكايةZ: -BK( 12 ) با اصحابZK: باصحابB( 16 ) نمودهZK: نمودB( 14 ) شيخ . . . آكاه شذ :NM، ج 2 ، ص 332 / 1567 ؛AM، ص 139 / 4 .
( 15 ) در درون . . . حال :NM، ج 2 ، ص 327 / 1479 ؛AM، ص 137 / 4 .