« 8 / 37 » الحكاية : همچنان اصحاب قديم طوبى لهم و جنة النعيم روايت چنان كردند كه روزى حضرت چلبى در عراق عجم بر لب آب كر سيران مىكرد ؛ از ناگاه شورى بكرد و خوذ را در آن آب روان انداخته ، گوئيا عمدى بوذ كه بر روى آب روانه مىرفت و گويند : عظمت آن جوى بهغايتى است كه اشتران بزرگ و پيلان سترگ درو چون چند پشّه و مورى نموذى ، همچنان عنايت حق آب را در تحت او ، تخت او ساخته بوذ چنانك هوا را در تحت سليمان از كمال بخت او تحت تخت « 8 » او ساخته بوذ و همچنان آب دريا را مركب مسيح عليه السلام كرده و هواى هفتم را براق حضرت مصطفى عليه السلام « 9 » كرده بوذ و ازين قبيل معجزات و كرامات انبيا و اوليا را عليهم السلام از حدّ بيرون بوذه است آمنا بما فيهم و صدقنا عمها صدر عنهم و من أحب قوما فهو منهم
شعر ( رمل )
مستى دل را نمىدانى « 14 » كه كو * وصفِ او از نرگسِ مخمور جو
چون ز ذاتِ حق بعيدى وصفِ ذات * باز دانى از رسول و معجزات
معجزاتى و كراماتى خفى * برزنذ بر دل ز پيرانِ صفى
برزنذ از جانِ كامل معجزات * بر ضميرِ جانِ طالب چون حيات
كه درونشان صذ قيامت نقد هست * كمترين آنكه شوذ همسايه مست
پس جليسُ اللّه گشت آن نيكبخت * كو به پهلوى سعيدى بُرد رَخْت « 19 »
هامش
( 8 / 37 )Z251 آB231 آK341588 ،II , H؛ 344 ،II , T( 8 ) تخت تختBK: تختZ( 9 ) عليه السلامBK: -Z( 14 )aدانىBK: بينىZ( 19 ) [ سطر 14 - 19 ] مستى . . . رخت :NM، ج 6 ، ص 348 / 1298 - 1300 ، 1309 ، 1301 - 1302 ؛AM، ص 583 / 23 - 24 ، 28 ، 25 .