شعر « 1 » ( رمل )
گر شما اخوانِ صدق و باوريذ * اذْكُروا مَوْتاكُم ياذ آوريذ
ياذ كن يارانِ خوذ را در دعا * لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى
« 8 / 29 » الحكاية : همچنان از كبار « 4 » احرار منقولست كه معدن اللطائف ، ينبوع الظرائف اخى محمد ديوانه رحمه اللّه در شهر سيواس از جملهء محبّان مخلص حضرت چلبى « 6 » بوذ و در حقّ او عنايت عظيم داشت و هر بارى كه بسيواس تشريف داذندى سماعهاى خوب داذى و از حدّ بيرون بندگيهاى كردى ؛ دفعهء ثالث كه بسيواس رسيذند مگر خدمت اخى را سلس البول زحمت مىداذ ؛ شبى به حضرت چلبى سماع داذه بوذ و اكابر شهر از هر « 10 » جنسى حاضر بوذند و اخى در ميان سراى ايستاذه محافظت سماع چلبى مىكرد ، همانا كه شور عظيم نموذه اخى را بسماع كشيذ و بچرخ مشغول شذ ؛ مگر اخى را وهمى شذ تا خللى ظاهر نشوذ و در ميان سماع فرموذش كه بعد ازين فارغ باش ، اميذست كه بعد اليوم ديگر زحمت نبينى ؛ همان بوذ كه « 14 » ديگر آن زحمت « 15 » و علّت را « 16 » نديذ « 17 » و دم بدم ميان مشايخ مباهات مىنموذ كه شيخ من جلال الدين امير عارف است و با من حكمتى و قدرتى عجب نموذه است كه حكماى عالم از مداوات و معالجهء آن قاصر بوذند ؛ صذ هزار « 18 » آفرين بر روان پاك
هامش
( 8 / 29 )Z236 آB226 بK573 326 ،II , H؛ 323 ،II , T( 1 ) شعرZK: -B( 4 ) از كبارZK: اكابرB( 6 ) چلبىZK: -B( 10 ) از هرZK: -B( 14 ) كهB: -ZK( 15 ) زحمت وK: -BZ( 16 ) علت راBK: + و زحمتZ( 17 ) نديذZK: نديديمB( 18 ) هزارZK: هزارانB( 2 ) كر ؟ ؟ ؟ ؟ سر . . . در بيان :NM، ج 5 ، ص 147 / 2315 ؛AM، ص 492 / 15 .