« 7 / 12 » الحكاية « 1 » : همچنان عارف صمدى شيخ سعد الدين مثنوىخوان ولدى رحمه اللّه روايت كرد كه روزى امير كبير ايرنجين نوين به زيارت حضرت ولد آمذه بوذ ؛ سؤال كرد كه بخشيان ما مىگويند كه خذاوندان جهان چهلاند و به اعتقاد تمام مقلّد آن « 4 » مذهب شذهانذ ؛ عجبا آن مذهب را حقيقتى و حكمتى باشذ يا نى ؟ حضرت ولد فرموذ كه آخر بقول آن جماعت بزرگ خذائى ديگر هست كه اين سى و نه « 6 » خذا مسخّر و محكوم ويند و هر يكى خذائى ازو دارند و آن خذاى چهلم حاكم همگان است و بالاتر ازو نيست
شعر ( رمل )
دست بر بالاى دستست اى فتا * تا بيزدان كه اليه المنتهى « 10 »
تو مىبايذ كه طالب و عاشق او باشى كه اين مجموع محتاج وىاند و همچنان رسولان كرام براى اعلام اكرام آن خذا آمذهاند و به خدمت و مطاوعت و عبادت او ترغيب مىدهند و بندگان مطيع او همه از خدمت او برخوردارى يافتهاند و به مرتبهء و منزلهء رسيذه و حكم غالب راست و حكمت راست اينست و مذهب اهل سنت و جماعت بر موجب الدّين يعلو و لا يعلى بر همه ملل و اديان غالبست « 15 » و مثالى « 16 » ديگر فرموذ و گفت : چنانك غلامان و حشم تو بندهء فرمان تواند و ترا خذاوند خوذ مىدانند و تو نيز بندهء خان خوذى « 18 » و آن خان محكوم خاقان
هامش
( 7 / 12 )Z226 آB209 آK271520 ،II , H؛ 249 ،II , T( 1 ) الحكايةBK: -Z( 4 ) آنZK: اينB( 6 ) سى و نهZK: سى نهB( 15 ) [ سطر 15 - 16 ] و مذهب . . . غالبستZB: -K( 16 ) مثالىZK: مثالB( 18 ) خوذىZK: -B( 10 ) دست . . . المنتهى :NM، ج 4 ، ص 465 / 3162 ؛AM، ص 408 / 21 .