« 6 / 24 » همچنان روزى حضرت چلبى عظّم اللّه ذكره از حضرت خذاوندگار پرسيذ كه ختم نبوّت چرا بر محمّد رسول اللّه بوذ و او گفت : من خاتمم و لكن رسول اللّه و خاتم النبيين ؛ فرموذ كه خواست خذا چنان بوذ كه نبوّت « 3 » و پيغامبرى برو ختم شوذ ، امّا اگرچه نوبت نبوّت نبوت نموذ و سپرى شذ ، خذائى را چه شذ ؟ خذائى دايم است و خذا صفتان قايم
شعر « 7 » ( رمل )
گر ترا بازست آن ديذهء يقين * زيرِ هر سنگى يكى سرهنگ بين « 17 »
و همچنان عنايت بىنهايت اللّه گاهى بواسطهء مظاهر رسل سبل نمايذ « 9 » و گاهى بىواسطه بندهء را در كار آرذ
شعر ( رمل )
او نمايذ هم بدلها « 12 » خويش را * او بدوزذ خرقهء درويش را « 19 »
واسطه بهرِ دليلست و بيان * واسطه زحمت بوَذ بعد العيان
و همچنان « 14 » جماعتى كه به عين عيان رسيذهاند از وسايط و دلايل رهيذهاند و از انوار وحى القلب منوّر و مشرّف گشته طوبى لهم فجالسوهم بالصّدق و الإيقان رضوان اللّه عليهم أجمعين
هامش
( 6 / 24 )Z220 آB203 بK503 234 ،II , H؛ 226 ،II , T( 3 ) نبوتBK: نوبتZ( 7 ) شعرZK: -B( 9 ) نمايذZK: + كهB( 12 )aبدلهاZK: بدلهاىB( 14 ) همچنانZK: -B( 17 ) كر ترا . . . بين :NM، ج 2 ، ص 377 / 2347 ؛AM، ص 156 / 16 .
( 19 ) او نمايذ . . . درويش را :NM، ج 1 ، ص 43 / 685 ؛AM، ص 18 / 16 .