شعر ( رباعى )
كه گفت آن زنده جاويذ بمرد * كه گفت كه آفتابِ اوميذ بمرد
آن دشمنِ خورشيذ « 4 » برآمذ بر بام * دو چشم ببست و گفت خورشيذ « 5 » بمرد
باز در مجمعى كه اكابر حاضر بوذند بگفت :
شعر ( هزج )
كه گفت كه روحِ عشقانگيز بمرد * جبريلِ امين ز خنجرِ تيز بمرد
آنكس كه چو ابليس در استيز بمرد * او پندارذ كه شمسِ تبريز بمرد
« 4 / 93 » همچنان « 12 » « 13 » منقولست كه بعد از چهلم روز حضرت مولانا دستار دخانى بر سر نهاذ ، ديگر دستار سپيذ نبست و از برد يمنى و هندى فرجى ساخت ، تا آخر وقت لباس ايشان آن بوذ
« 4 / 94 » همچنان حضرت سلطان ولد بيان فرموذ كه چنانك موسى با قوّت نبوّت و عظمت بسالت رسالت جوياى خضر عليهما السلام گشته بوذ ، حضرت مولانا نيز با وجود چندين فضائل و خصايل
هامش
( 4 / 93 - 4 / 94 )Z194 آB180 آK177435 ،II , H؛ 127 ،II , T( 4 ) خورشيذZK: خرشيدB( 5 ) خورشيذZK: خرشيدB( 12 ) همچنانBK: -Z( 13 ) همچنان . . . ص 785 / 5 بوذند : ابتدانامه ، ص 41 .