( 3 / 532 ) همچنان ولد فرموذ كه در عنفوان جوانى از حضرت والدم در مدرسهء اقنجى از هدايه درس مىخواندم و آن نقل را چون باتمام مىرسانيذم ، والدم اعاده مىكرد و روان فرومىخواند ؛ امّا به عبارت ديگر و طرز « 4 » عجيب ؛ و معنى مسئله همان بوذ كه بوذ ؛ و همگان از قدرت سخن و قوّت محافظه و ولايت او متعجّب ماندندى « 6 »
( 3 / 533 ) همچنان چلبى شمس الدين ولد مدرّس روايت كرد كه روزى جماعتى از اصحاب بوداع خذاوندگار آمذه بوذند تا به سفرى روند ؛ فرموذ كه إخوانى إخوانى ، لا تكونوا فى قيد دولة و فضيلة و لكنّ كونوا فى قيد أن ينفتح قلوبكم ؛ بعد از آن فرموذ كه همديگر را دوست داريذ كه دشمنان در كميناند
( 3 / 534 ) همچنان از صناديد « 11 » اصحاب منقولست كه « 10 » از نوّاب پروانه بزرگى را عزاى عظيم واقع شذه بوذ ، و كافّهء افاضل و شيوخ « 12 » كبار و امراى مختار « 13 » آن جايگاه حاضر آمذه بوذند ؛ تا وقت نماز شام حضرت مولانا « 14 » در معانى و دقايق گرم شذه بوذ ؛ باتّفاق تمام التماس نموذند كه خذاوندگار امامتى كنذ ؛ فرموذ كه ما مردم ابداليم بهر جائى « 15 » كه باشذ مىنشينيم و مىخيزيم ، امامتى را ارباب تصوّف و تمكّن لايقاند خدمت شيخ صدر الدين را رحمه اللّه اشارت كرد تا امام جماعت شذ ، « 17 » و بذو اقتدا كرده فرموذ من صلّى خلف امام تقىّ فكأنّما صلّى خلف نبىّ ؛ شيخ تواضع مىنموذه « 18 » و به تشوير تمام به خدمت مىخميذ
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 532 - 534 )Z155 بB145 بK33756 , II , H ; 60 - 506 , I , T
( 4 ) طرزZ: طورBK- -
( 6 ) ماندندىBK: + الحكايةZ- -
( 11 ) از صناديدK: + مهترانZBيعنى مهترانhK- -
( 10 ) كهZK: -B- -
( 12 ) شيوخBZ: + وK- -
( 13 ) مختارZK:
-B- -
( 14 ) حضرت مولاناZB: -K- -
( 15 ) جائىZ: جانىBK- -
( 17 ) شذZK: شدهB- -
( 18 ) نموذهZK: نمودB