شعر ( رمل )
كالهء كه هيچ خلقش ننْگريذ * از خلاقت « 2 » آن كريم آن را خريذ
« 1 » تا به مقبولان حضرت و مرحومان امّت چها بخشذ و چها كنذ
( 3 / 511 ) همچنان روزى اعزّهء حفّاظ شهر از تفسير اين حديث سؤال كردند كه ربّ تالى القرآن و القرآن يلعنه چه معنى دارذ فرموذ كه اغلب قرآن اوامر و نواهى است و ترغيب بر آداب ظاهر و باطن ؛ يكى « 7 » مىخوانذ كه
أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ *
( 4 / 77 ) نماز نمىكنذ و زكات نمىدهذ و يكى مىخوانذ كه « 8 »
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ
( 16 / 90 ) ظلم مىكنذ و بخيل و « 9 » شحيح است و در امانت خيانت مىكنذ و از منكر و فحشا اجتناب نمىنمايذ ، لاجرم به زبان حال قرآن مجيد برو لعنت مىكنذ و او را ملعون مىخوانذ و روز قيامت هم خصم جان او خواهذ شذن
شعر « 13 » ( رجز )
روزى بيايذ كين سخن خصمى كنذ با مستمع * كابِ حياتم خواندمت تو خويشتن كر ساختى
و ان جماعتى كه در طريقت قران مجيد سلوك نمايند و مأمور امر حكيم شوند و از جادّهء مستقيم بيرون نروند ، همانا كه عبارت اشارت ايشان و القرآن يرحمه خواهذ بوذن « 18 »
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 511 )Z149 آB139 بK32094 , II , H ; 875 , I , T
( 2 )bخلاقتKB: خلافتZ- -
( 7 ) يكىZK: -B- -
( 8 ) كهBK:Z- -
( 9 ) بخيل وZK: بخيلB- -
( 13 ) شعرBK: همچنانZ- -
( 18 ) بوذنZK: شدنB( 1 ) كالهء . . . خريذ :AM، ج 6 ، ص 346 / 1266 :AM، ص و 582 / 25