أنا ؟ قالت : أنت أنت « 1 » و انا انا ؛ چند بار طواف كعبه كرد و پياذه مشقّت راه كشيذ ؛ گفت : من أنا و من أنت ؟ قالت : انا انا « 2 » و أنت أنت ؛ باز هر عبادتى كه بوذ ورزيذ اصلا در قتل او چارهء نديذ « 3 » و نكرد ؛ همانا كه به روزه و رياضت جوع مشغول شذ ؛ « 4 » گفت :
چونست ؟ گفت : فنيت أنا و انت أنت و اللّه أعلم يعنى كه نفس را به غير از جوع هيچ طاعتى مغلوب و مسلمان نمىكنذ
شعر ( رمل )
أيّها المحبوس فى رهن الطّعام * سوف تنجو إن تحمّلت الفطام
« 24 » ( 3 / 484 ) همچنان از علماى اصحاب منقولست كه روزى فقيه مردى از سر امتحان سؤال كرد از سرّ آنك چون « 10 » حضرت رسول « 11 » از متوضّا بيرون آمذى چرا غفرانك غفران گفتى ؟ فرموذ كه چون پذر بزرگوار ما آدم صفى صلوات اللّه عليه در خلد برين ، به وسوسهء شيطان لعين بقوّت جاذبهء نفس و قوّت ماسكهاش گندم را « 13 » در معدهء خوذ جا داذ و قوّت هاضمهاش او را پخته گردانيذه در حال گنديذ « 14 » و قوّت دافعهاش در جنبش آمذه تقاضاى خروج كرد و « 15 » در حال آدم را از جنّت اخراج كردند ، چون در دار دنيا آن عذره را از خوذ دور كرد و گند آن بمشام مباركش رسيذ باز پس « 17 » نظر كرد « 18 » و ناليذ و از آن حدث بگريخت و از سر
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 484 )Z142 بB134 آK30413 , II , H ; 355 , I , T
( 1 ) انت انتZKانا اناB- -
( 2 ) انا اناZK: اناB- -
( 3 ) نديذ وK: -ZB- -
( 4 ) شذZK: شدهB- -
( 10 ) چونBK: -Z- -
( 11 ) رسولZK: + عليه السلامB- -
( 13 ) كندم راZK: كندمB- -
( 14 ) كنديدZK: كندB- -
( 15 ) وK: -ZK- -
( 17 ) پسZB: بيشK- -
( 18 ) كردZB: كردهK( 24 ) ايها . . . الفطام :NM، ج 5 ، ص 20 / 295 ؛AM، ص 336 / 8