يعنى درويشان را خواب مىباشذ ؛ شيح را ضمير او معلوم شذ ؛ فرموذ كه حاشا كه خواب كنند « 2 » بلك درويشان در بيذارى خوابها مىبينند ؛ چنانك فرموذ
شعر « 4 » ( رمل )
گفت پيغمبر كه عَيْناىَ تَنام * لا يَنامُ قَلبى عَنْ حالِ الأنام « 5 » آنك او بيذار بينذ خوابِ خوش
عارفست « 6 » او خاكِ او در ديذه كش
در حال سر نهاذ و از آن انديشه استغفار كرد
( 3 / 472 ) همچنان « 8 » از كبار اخيار احرار رضوان اللّه عليهم أجمعين منقولست كه پيوسته حضرت مولانا در وقت طلوع آفتاب و رؤيت ماه برابرشان ايستاذه فرموذى كه
وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ
( 7 / 54 ) و اكرامكنان روانه شذى
( 3 / 473 ) همچنان روزى سؤال كردند كه عجبا درويش گناه كند ؟
فرموذ كه مگر طعام را بىاشتها خورذ كه طعام را بىاشتها خوردن درويش گناه عظيم است ؛ چه اگر آدمى در غايت جوع زهر خورذ گواريذه شوذ « 13 » « 14 » و زيانش نكنذ و شكّر خوردن بالاى سيرى زهر شوذ و در حالت اشتها صاحب دل را همه چيزها مباح شوذ ؛ چنانك فرموذهاند
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 472 - 473 )Z141 آ ب 132 بK29291 - 81 , II , H ; 735 , I , T
( 2 ) كنندZ: كنذBK- -
( 4 ) شعرZK: -B- -
( 6 )bعارفستZK: عارفB- -
( 8 ) همچنانK: -ZB- -
( 13 ) كه طعام . . . كواريذه شوذZK: -B- -
( 14 ) شوذZ: -K( 5 ) كفت . . . الانام :NM، ج 2 ، ص 447 / 3549 ؛AM، ص 184 / 12