شعر ( مجتث )
اگر حريفِ منى پس بگو كه دوش چه « 2 » بوذ * ميانِ اين « 3 » دل و آن يارِ مىفروش چه « 4 » بوذ
و گر به چشم بديذى جمالِ ما هم دوش * مرا بگو كه در آن حلقههاى گوش چه « 5 » بوذ
و گر تو با من هم خرقهء و همرازى * بگو كه صورتِ آن شيخِ خرقهپوش چه « 7 » بوذ
اگر فقيرى و ناگفته راز مىشنوى * بگو اشارتِ آن ناطقِ خموش چه « 9 » بوذ
و گر شناختهء كاصلِ انس و جان ز كجاست « 10 » يكيست اصل پس اين « 21 » وحشتِ وحوش چه بوذ « 11 » و گر بديذى كه جانى « 12 » كه پشت و رويش نيست * گهِ « 13 » تصوّرِ عشّاق پشت و روش چه « 14 » بوذ
و گر ز عشق نه سر دفترِ غرض مائيم * هزار دفتر و پيغام و گفت و گوش چه بوذ
پروانه را از آن حال مجال قال نبوذ ؛ سر نهاذ و زوذ برخاست
( 3 / 366 ) همچنان از كبار اصحاب منقولست كه خدمت قدوة
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 366 )Z119 آB112 بK236724 , I , H ; 054 , I , T
( 2 ) چهZK: كهB- -
( 3 ) اينZK: آنB- -
( 4 ) چهK: كهZB- -
( 5 ) چهKB:
كهZ- -
( 7 ) چهBK: كهZ- -
( 9 ) چهBK: كهZ- -
( 11 ) و كر . . . چه بودKB: -Z- -
( 10 ) ز كجاستB: كجاستK- -
( 21 ) اينK: آنB- -
( 12 ) كه جانىK: -ZBhB- -
( 13 ) كهBK: + درZ- -
( 14 ) چهBK: كهZ