شعر ( رمل )
صالحانِ امّتم خوذ فارغند * از شفاعتهاى من روزِ گزند
بلك ايشان را شفاعتها بوَذ * گفتشان چون حكمِ نافذ مىروذ
« 2 » وقتى كه شمشير برّان در اندرون غلاف خوذ ببرّد قياس كن كه در وقت تجريد چها كنذ ، ياران شاذىكنان شكرها كردند
( 3 / 291 ) همچنان « 6 » « 16 » كمال كرم و وفور حلم و شيم ايشان بهغايتى بوذ كه « 7 » روزى در سماع گرم شذه بوذ و مستغرق ديذار يار گشته حالتها مىكرد ؛ از « 8 » ناگاه مستى « 9 » بسماع « 10 » درآمذه شورها مىكرد و خوذ را بيخوذوار به حضرت مولانا مىزذ ؛ ياران عزيز او را رنجانيذند ؛ فرموذ كه شراب او خورده است بدمستى شما مىكنيذ ؛ گفتند ترساست ؛ گفت : او ترساست شما چرا ترسا نيستيذ ؟ سرنهاذه مستغفر شذند
( 3 / 292 ) همچنان « 12 » روزى در ميان بازار قونيه مىرفت ، مگر تركى پوستين روباه بدست گرفته مزاد مىكرد كه دلكودلكو و « 13 » بجدّ مىكفت ؛ حضرت مولانا نعرهزنان بچرخ درآمذه دل كو دل كو مىگفت و سماعزنان تا به مدرسهء مبارك روانه شذ
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 291 - 292 )Z102 آB96 بK198982 , I , H ; 293 , I , T
( 6 ) همچنانKB: -Z- -
( 7 ) كهZK: -B- -
( 8 ) ازZK: -B- -
( 9 ) مستىKB: -Z- -
( 10 ) بسماعBK: در سماعZ- -
( 13 ) وKB: -Z( 2 ) صالحان . . . مىروذ :NM، ج 3 ، ص 102 / 1786 - 1787 ؛AM، ص 239 / 29 ، 240 / 1
( 16 ) همچنان . . . شذند : ر . ك . به فيه ما فيه ، ص 74 / 5
( 12 ) همچنان . . . ص 357 / 19 ذو المنن : ر . ك . به سپهسالار ، ص 92 ، 74 - 75