نى نى شما اندك زمانى خواهيذ ماندن ، الّا آسايش و آرايش « 1 » نخواهذ بوذند ؛ همچنان شذ كه فرموذه بوذ و چون حضرت مولانا نقل مىكرد ياران قديم را گفت كه « 3 » بعد از من شما را آسايش نخواهذ بوذن ، الّا فرزندان شما در عالم بياسايند
( 3 / 231 ) و گويند « 5 » كه روزى بعضى مريدان گفتند كه ما بيچارگانيم ، گناهكارانيم ، نمىتوانيم به خدمت مولانا آمذن ؛ فرموذ كه شما را بايذ آمذن كه « 7 » محتاجيذ و گناهكار ؛ فرموذ كه هركه معانى مثنوى را بشنوذ و بذآن كار نكنذ
سَمِعْنا وَ عَصَيْنا *
( 2 / 93 ؛ 4 / 48 ) ست
سَمِعْنا وَ أَطَعْنا *
( 2 / 285 ؛ 4 / 49 ؛ 5 / 10 ) نيست ؛ فرموذ كه شبى پذرم به نماز مشغول بوذ ؛ در پهلوش نشسته بوذم ؛ پذرم در حالت قيام اللّه اللّه مىفرموذ ؛ بعد از زمانى ديذم كه دهان مباركش باز مانده بوذ و لب نمىجنبيذ ، امّا از اندرون سينهاش آواز اللّه اللّه مىآمذ ؛ ولد فرموذ « 13 » كه روزى به حضرت والدم گفتم كه ياران مىگويند كه وقتى كه ما مولانا را نمىبينيم اصلا خوش نمىشويم و خوشى ما مىروذ ؛ فرموذ كه هركه بىمن خوش نمىشوذ آنست كه مرا نشناخته است ، مرا آن وقت شناخته باشند كه بىمن خوش باشند از من ، يعنى با معنى من آشنا باشند ، « 17 » فرموذ كه بهاء الدين ، هر وقتى كه خوذ را ببينى كه خوشى دارى و حالت خوش بذان كه آن خوشى منم در تو ؛ چنانك گفت
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 231 )Z90 آB83 ب - 84 آK163672 , I , H ; 143 , I , T
( 1 ) آرايشBK: آرامZ- -
( 3 ) كهK: -Z- -
( 5 ) كويندZ: فرموذBK- -
( 7 ) كهZK: -B- -
( 13 ) فرموذBK: -Z- -
( 17 ) باشندZK: شوندB