آيات و اخبار بسيارست ، امّا مقامات ما نسبت « 1 » به آن سراها بمثابت آسمانهاست ،
وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ *
( 2 / 212 ؛ 3 / 37 ؛ 24 / 38 ) از آن ماست « 3 » و ما من جميع الوجوه وارث نور محمّديم
شعر « 4 » ( رمل )
بگشاذند خزينه همه خلعت پوشيذ * مصطفى باز بيامذ همه ايمان آريذ
( 3 / 149 )
الحكاية
: اصحاب يقين رضوان اللّه عليهم اجمعين چنان روايت كردند كه يار ربّانى شيخ فخر الدين سيواسى رحمة اللّه عليه مردى بوذ ذو فنون ، و در آن عهد كتابت اسرار و معانى بر عهدهء او بوذ ؛ از ناگاه درو جنونى طارى شذه ديوانه گشت ، حضرت مولانا همين غزل را همان روز فرموذ « 10 »
شعر ( رجز )
اى عاشقان اى عاشقان يك لؤلئى ديوانه شذ * طشطش فتاذ از بامِ ما تگ سوى مجنون خانه شذ
الى آخره
اوقات مگر او در كلام خذاوندگار مدخل مىكرد و بطريق اصلاح قلم مىراند و تحريف كلمات مىكرد بىآنك اجازت فرموذى
( 3 / 150 ) همچنان « 17 » منقولست كه روزى حضرت مولانا فخر الدين را به تندىء تمام بگرفت و گفت : مرا با تو سؤاليست درين معنى كه آدم
هامش
( 3 / 149 - 151 )Z69 آB64 - ب71 - 612 , I , H ; 06 - 852 , I , T
( 1 ) ما نسبتZ: خاصانB- -
( 3 ) ماستZ: خاصانستB- -
( 4 ) شعرB: بيتZ- -
( 10 ) فرمودB: فرموذهZ- -
( 17 ) همچنانB: -Z