شعر ( رمل )
پير را « 2 » بگْزين كه بىپير اين سفر * هست بس پُرآفت و خوف و خطر
كردهام بختِ جوان را نام پير * كو ز حق پيرست نه از ايّام پير
من نجويم زين سپس « 3 » راهِ اسير * پير جويم پير جويم پير پير « 4 » پيرِ گردون نى ولى پيرِ رشاد
در جهان و اللّه اعلم بالسداد
« 5 » ( 3 / 33 ) همچنان منقولست كه روزى در مدرسهء مبارك معانى مىفرموذ گفت : حق سبحانه و تعالى در قرآن مجيد مىفرمايذ كه
إِنَّ أَنْكَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِيرِ
( 31 / 19 ) ؛ چه « 8 » از جميع جانوران صوت زشت و مكروه را بذو منسوب كرده است ؛ معلومست ياران را كه چه معنى دارذ ؟ ياران سرنهاذه ملتمس بيان آن شذند ؛ فرموذ كه سائر حيوانات را « 11 » مخصوص نالهء و وردى و تسبيحى « 12 » هست كه خالق و رازق خوذ را بذان ياذ مىكنند ؛ چنانك حنين شتر و زئير شير و انين نخچير و طنين مگس و دوىّ زنبور و غيرهم و بر آسمان ملائكه و روحانيان را تسابيح و زجل است و بنىآدم را تسبيح و تهليل و انواع عبادات باطنى و بدنى ، غير از خر بيچاره كه در دو وقت معيّن بانگ مىكنذ :
يكى « 16 » وقتى كه آرزوى جماع كنذ ، دوم در وقتى « 17 » كه گرسنه شوذ ؛ چنانك گفتهاند
. . . . . . . . . .
هامش
( 3 / 33 )Z35 آB32 بK8698 , I , H ; 221 , I , T
( 4 ) من . . . پير پيرZ: -KB- -
( 3 ) سپسhZ: سببZ- -
( 8 ) چهZK: -B- -
( 11 ) حيوانات راZB: حيوانK- -
( 12 ) تسبيحىZK: وردىB- -
( 16 ) يكىB: يكىZK- -
( 17 ) در وقتىBK: وقتىZ( 2 ) پير را . . . پير :NMج 1 ، ص 181 / 2943 ، 2940 ؛AM78 / 2 ، 1
( 5 ) من نجويم . . . بالسداد :NMج 6 ، ص 510 / 4124 ، 4121 ؛AM650 / 7 ، 6