دسته چهارم - كسانى كه ميزان عملشان سبك است ، اينان زيانكار و گرفتار عذابند مگر اينكه رحمت يا شفاعتى بواسطه ايمان شامل حالشان شود و نجات يابند چنانچه از اخبار استفاده مىشود .
مقصد ششم در بيان احباط و تكفير :
يكى از مسائلى كه بين متكلمين مورد گفتگو واقع شده مسأله احباط و تكفير است و مقصود از احباط اين ستكه معصيتى موجب از بين بردن عبادات قبل گردد و مراد از تكفير اين ستكه امرى ( عبادى يا نحو آن ) كفاره بعضى از معاصى شود و عقوبت آنها را بر طرف سازد .
و آنچه در مسأله احباط مسلم و بنص آيات قرآنى ثابت و محقق است اين ستكه كفر و ضلالت موجب احباط كليه اعمال حسنه ميگردد ، چنانچه ميفرمايد :
« وَ مَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَ هُوَ كافِرٌ فَأُولئِكَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ »
« 1 » ( و هر كه از شما مسلمانان از دين خود برگردد و بميرد درحالىكه كافر باشد ، پس ايشان اعمالشان در دنيا و آخرت باطل شود و اينان ياران آتشند درحالىكه در آن جاويدانند ) .
و ميفرمايد :
« وَ قَدِمْنا إِلى ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً »
« 2 » ( و قصد ميكنيم به آنچه از اعمال كه اين مجرمان منكر معاد بجا آوردهاند پس مانند گرد پراكنده قرار ميدهيم ) .
و در آيه ديگر ميفرمايد :
« وَ لَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَ إِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْخاسِرِينَ »
« 3 » ( هرآينه بتحقيق وحى فرستاديم بسوى تو و كسانى كه پيش از تو بودند كه البته اگر شرك بياورى عملت باطل شود و از زيانكاران باشى ) و غير ذلك از آيات ديگر .
هامش
( 1 ) سوره بقره آيه 214 .
( 2 ) سوره فرقان آيه 25 .
( 3 ) سوره زمر آيه 65 .