و اما خبرى كه از امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده اينست كه حضرت عليه السّلام فرمود : هرگاه نماز را ميراندند و امانت را ضايع نمودند و دروغ را حلال دانستند و ربا خوردند و عمارات محكم بنا نمودند و دين را به دنيا فروختند و اشخاصى كم عقل سر كار آمدند و زنان طرف مشورت واقع شدند و قطع رحم كردند و پيروى هواى نفس كرده و خونريزى سبك شمرده و حلم را ضعف و ظلم
هامش
- وارد شده پنج علامت است .
1 - خروج يمانى و آن مردى است كه از يمن خروج مينمايد و مردم را به طرف حضرت مهدى ( ع ) دعوت مينمايد .
2 - خروج سفيانى و آن مردى از آل ابى سفيان است كه اسمش عثمان و پدر او عنبسه مىباشد و در شام خروج كند و هشت يا نه شهر را متصرف شود و قتل و غارت بسيار نمايد و بالاخره بدست لشكر حضرت مهدى بقتل رسد .
3 - صيحه آسمانى و آن ندائى است كه جبرئيل امين ما بين زمين و آسمان ندا كند باسم حضرت قائم و نسب و حسب او و بشارت بظهور او كه تمام اهل زمين آن صدا را بشنوند .
4 - خسف بيداء يعنى فرو رفتن لشكر سفيانى در وادى بيداء كه زمينى بين مكه و مدينه است .
5 - قتل نفس زكيه و آن فرزندى است از آل محمد بنام محمد بن حسن كه او را بين ركن و مقام ميكشند .
چنانچه از غيبت شيخ طوسى بسند خود از عمر بن حنظله از حضرت صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود پنج علامت پيش از قيام قائم واقع شود صيحه و سفيانى و خسف به بيداء و خروج يمانى و قتل نفس زكيه ، و همين خبر را كلينى در روضه كافى بسند خود از عمر بن حنظله و شيخ صدوق در كمال الدين از ميمون البار از حضرت صادق ( ع ) و صاحب كتاب البرهان از حضرت ابى عبد اللّه الحسين ( ع ) نظير اين را روايت كرده و خواجه كلان در ينابيع المودة نيز نقل كرده است و غير ذلك از اخبار ديگر كه صريح در اين باره است كه ذكر آنها موجب طول كلام مىشود .