شيخ مفيد در كتاب ارشاد در باب ذكر علامات قيام قائم عليه السّلام ميفرمايد « در ذكر علامات زمان قيام مهدى قائم عليه السّلام و حوادثى كه پيش از قيام او واقع مىشود و نشانهها و دلالاتى كه بر ظهورش مىباشد آثار و اخبارى وارد شده از آن جمله است خروج سفيانى ، و قتل سيد حسنى ، و اختلاف بنى عباس ، و خسف بيداء و خسفى در مشرق ، و خسفى در مغرب ، و ركود شمس از زوال ظهر تا اواسط اوقات عصر و طلوع از طرف مغرب ، « 1 » .
و كشتن نفس زكيه در پشت كوفه با هفتاد نفر از صالحين ، و سر بريدن مرد هاشمى بين ركن و مقام ، و خراب شدن ديوار مسجد كوفه ، و آمدن پرچمهاى سياهى از سمت خراسان ، و خروج يمانى ، و ظاهر شدن مرد مغربى بمصر و مالك شدن او شامات را ، و نزول تركها در جزيره ، و نزول روميها در رمله ، و طلوع ستارهء در مشرق كه نورانيت او مانند ماه باشد و كج شود تا اينكه نزديك شود دو طرف او بهم رسد ، و سرخى كه در آسمان ظاهر شود و در آفاق منتشر گردد ، و آتشى كه در طرف مشرق ظاهر شود سه روز يا هفت روز در جو باقى بماند ، و رها كردن عرب افسار خود را و مالك شدن آنان شهرها را و خارج شدنشان از تحت سلطنت عجم ، و كشتن اهل مصر امير خود را ، و خراب شدن شام و آمد و شد نمودن سه پرچم در آن ، و داخل شدن پرچمهاى قيس و عرب به طرف اهل مصر و پرچمهاى كنده به طرف خراسان ، و وارد شدن لشكرى از سمت مغرب تا فناء حيره و آمدن پرچمهاى سياهى از طرف مشرق بجانب حيره ، و شكستن سد آب فرات باندازهء كه وارد كوچههاى كوفه شود و خروج شصت نفر دروغگو كه همه آنها مدعى نبوت باشند و خروج دوازده نفر از آل ابى طالب كه همه آنها مدعى امامت خود باشند ، و سوزانيدن مرد جليل القدرى از شيعيان
هامش
( 1 ) ممكن است مراد از طلوع شمس از مغرب ظهور حضرت مهدى باشد - چنانچه در خبر صعصعه دارد ( و هو الشمس الطالعة من مغربها ) و در اكثر اخبار وارده اين علامت را از علامات و اشراط ساعة ( يعنى قيامت ) ذكر نمودهاند .